thumb|300px|right|Kaiserstuehlbahn un Brisacher Bahn mit Bahnhöfe
thumb|300px|right|Kaiserstuehlbahn mit de Näme vo de Bahnhöf
D' Kaiserstuehlbahn isch e Näbebahn westlich vu Friburg im Breisgau, wo dr Kaiserstuhl, e vulkanischs Gebirg im Oberrhigrabe, mit dr Streckene Gottene - Andinge un Rigel - Brisach am Rhi umschliesst. Uf dr Strecki findet Personenohverchehr, Güeterverchehr un au Museumsiisebahnbetrib statt.
D'Streckedeile Gottene - Rigel Ort un Rigel - Andinge sin am 15. Dezember 1894 eröffnet worre. Am 07. September 1895 isch dr Abschnitt Andinge - Brisach gfolgt. Betribe worre isch d'Strecki zuenächst vu dr SEG, später isch si im Besitz vu dr Middelbadische Iisebahngsellschaft gsi un sit 1971 befindet si sich im Eigetum vu dr SWEG.
D'Strecki cha mit em Tarif vum Regio-Verchehrsverbund Friburg benutzt werre. D'Ostbahn het e dicht vertaktete S-Bahn-Verchehr, d'Westbahn numme einzelni Zugfahrte.
Streckefüehrig
Andinge - Gottene (Ostbahn)
Bahnhöf un Haldepunkte Streckekilometer Abzwigendi Strecke Andinge am Kaiserstuehl      Rigel Ort  0,0    Kaiserstuehlbahn-West Bahlinge am Kaiserstuehl       Bahlinge-Ridle     Nimburg  6,4    Eichstette  8,1    Bötzige Mühli  9,7    Bötzige  10,6 Gottene       Brisacher Bahn
Rigel - Brisach (Westbahn)
Bahnhöf un Haldepunkte Streckekilometer Abzwigendi Strecke Rigel am Kaiserstuehl  0,0  Rhidalbahn Rigel Ort  1,0    Kaiserstuehlbahn-Ost Andinge  5,5  Königschaffhuse  9,1  Sasbe  12,2  Jechtinge  14,7  Burke-Bischoffinge  16,7  Oberrotwil  18,6  Achcharre  22,3    Brisach m Rhi   25,9  Brisacher Bahn
Kategorie:Kaiserstuehl
Kategorie:Dütschi Bahnschtreggi


Nach em z`Morge hei wier gspannt uf d`Klassierigslischte planget.


framed|Gimmel
Gimel (au Gimmel) isch de dritt Buechschtab usm Hebräische Alphabet. Där het de Zahlewert 3. Gimel wird im moderne Ivrit wie G im Alemanische usgschproche. Wänn de Buechschtabe uf e Aposchtroph kummt, isch er dr Ersatz fir de schtimmhaft dsch-Luut (IPA: //), wo im Hebräisch nit eksischtiert usser in Fremdwörter.
Gschicht
Gimel isch au e Konsonantbuechschtab vum phönizische Alphabet, wu vermuetli uf d schtilisiert Darschtellung vun eme Kamelhöcker (gamel = Kamel) zruck geht. Vun däm Buechschtabe leitet sich s hebräisch Gimel, s arabisch Dschim un s griechisch Gamma här. Usm letztere isch des latinisch C un G entschtônde.
Bispiel
גולית Goliat
גלגל (galgal): Rad
ג'אז Jazz (Gebruch im Fremdwort)
גַבְרִיאֵל Gabriel: "Mine Schtärk isch Gott"
גִדְעוֹן Gideon, männlichr Vornôme
Zeichekodierung
Unicode UTF-16  U+05d2 Unicode-Nôme            HEBREW LETTER GIMEL HTML                ג ISO 8859-8          0xe2
Kategorie:Hebräisches Schriftzeiche


Anekdoten mit unseren Langohren Mi Bärner Sennehündin Sina het ufem Chopf es Summerekzem übercho, dass gits bi länghörige Hünd no gärn.


Gibt es ein Krankenhaus in der Nähe?


thumb|Thomas Holenstein
De Thomas Holenstein (* 7. Februar 1896 z Sanggalle; † 31. Oktober 1962 z Muralto), vo Bütschwil,  isch en Schwiizer Politiker (CVP) gsii.
Er isch am 16. Dezember 1954 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1959 hät er siis Amt übergeeh, nachdem er am 20. November de Rücktritt erchlärt hät. Während siinere Amtsziit isch er em Volkswirtschaftsdepartement vorgschtande.
Er isch Bundespräsident gsii im Jahr 1958 und Vizepräsident im Jahr 1957.
Weblink
Kategorie:Bundesroot (Schwiiz)
Kategorie:CVP-Mitgliid (Schwiiz)
Kategorie:Sanggaller
Kategorie:Maa


De Buddhismus ghört zude füüf wichtigschte Weltreligioone, wobi sich öppe 300 bis 450 Millione Mentsche zum Buddhismus bekenned, voralem im ostasiatische Ruum. De Name Buddhismus laitet sich vom Gründer Siddhartha Gautama ab, wo noch sinere Erlüchtig (Sanskrit: bodhi) de Titel Buddha (skrt. „Erlüchtete“) gfüert het. De gröössti Tail vo de buddhistische Schrifte isch uf Pali geschribe, zum Tail aber au uf Sanskrit.
De Buddhismus isch hütt kai aihaitlichi Religioo me, sondern s hend sich verschidnigi Richtige uusbildet. Die wichtigschte sind de Hīnayāna oder „de Chlii Wage“, de Mahāyāna oder „de Grooss Wage“ und de Vajrayāna oder „de Diamante-Wage“ (Tibetische Buddhismus). Em bekanntischte im Weschte isch hüt wegem Dalai Lama de tibetisch Buddhismus, aber au di japanischi Uusrichtig, de Zen-Buddhismus isch im Weste recht bekannt und denn no d Waldtradition, de Theravada. De Artikel befasst sich mitem ältischte Buddhismus, au Urbuddhismus gnennt.
Gschicht
De Begründer vode buddhischtische Weltaschauig isch de Siddhattha Gotama, e Königssoo, wo im 6. Jh. v. Chr. z Indie glebt het, a de Grenze zu Nepal. Nochdem er lang en asketisches Lebe gfüert het, isch er uf Bodhgaya cho und het dai underem Pippal-Baum (Ficus religiosa) noch langem Meditiere d Erlüchtig erlangt, im Alter vo 35 Joore. Er isch den uf Sarnath, en Ort ide nöchi vode indische Stadt Varanasi und het döt zerscht mol sini Lehr verchündet. Denn isch er mit sinene erschte Jünger i de Geget vom mittlere Ganges umegewanderet und het a de Lütt prediget und schnell vill Aahänger gfunde. Es sind meriri Chlööschter gründet wore, mit strenge Regle, wobii all Mönch gliichrangig gsii sind. De Vorsteher isch jewills de Mönch gsii, wo scho em längste im Chlooster glebt het. Mit achtzgi isch de Buddha denn gschtorbe. Churz noch sim Tood isch s erschti buddhistischi Konzil iberuefe wore, und me het aafange die erste Schrifte z verfasse.
De Buddhismus het sich denn öber Nordindie verbraitet. Won im 3. Jh. v. Chr. de indischi König Aschoka Buddhist woren isch, het er nöd nu i simm Riich die Lehr unterstützt, sondern er het Missionare i ali Welt gschickt, bis uf Ägypte und Makedonie. Im Verlauf vode Gschicht het sich de Buddhismus über Sri Lanka, Thailand und Kambodscha verbraitet. Im Norde het de Buddhismus im Tibet Fuess gfasst und isch vo dött uf China und witers uf Japan choo. Abem 6. Johrhundert het de Buddhismus z Indie selber a Bedütig verloore.
Grundsatz: Die drai Juweele
thumb|200px|Fuessabdruck vom Buddha mitem Dhammacakka und de drai Juwele (Buddha, Dhamma, Sangha).
De Buddhismus baut uf de „drai Juweele“ (Pali: ti-ratana) uf, da sind de Buddha, dem sini Lehr (dhamma) und d Gmainschaft vode Mönche (sangha). S Bekenntnis zu dene drai Juweele werd „Drüfachi Zueflucht“ (ti-saraṇa) gnennt und werd drümol uf Pali gsunge: Buddhaṃ saraṇam gacchāmi. Dhammaṃ saraṇam gacchāmi. Sanghaṃ saraṇam gacchāmi. („I nimm Zueflucht zum Buddha. I nimm Zueflucht zum Dhamma. I nimm Zueflucht zum Sangha.“)
Noch dem Bekenntnis weret maistens no die füf Sitteregle (pañcasīla) gsunge:
1) „I versprech, as i mi fernhalt vom Tööte!“ (vo Mentsch, Tier und Pflanze)
2) „I versprech, as i mi fernhalt vom Nee vo dem wo nöd gee werd!“ (Nöd-Stele, Nöd-Ergattere)
3) „I versprech, as i mi fernhalt vo uurechtem Wandel ide Sinneslüst!“ (kann unerlaubte Sex)
4) „I versprech, as i mi fernhalt vom Lüge!“ (immer d Wooret sege)
5) „I versprech, as i mi fernhalt vom Gnuss vo Rusch-Gitränk!“ (Klarhait vom Gaist)
Namo tassa bhagavato arahato sammā-sambuddhassa! („Verehrig, em Erhabene, Hailige, Vollkome-Erwachte!“)
Die füüf Sitteregle geltet für ali Buddhiste. A bsundrige Tääg, oder wemmer im Chlooster als Laie wohnt, geltet acht oder zee Regle. Mönch müend dagege 227 Regle befolge.
D Lehr
Die wichtigschte Grundzüüg vo de Lehr (dhamma) vom Buddha sind die „Vier Edle Woorete“ (cattāri ariyasāccani) und de „Edli Achtfachi Pfaad“ (ariya-aṭṭhaṅgika-magga) usem Liide. De Buddhismus isch kai theistischi Religioo, und stellt de Mentsch und sini Entwicklig is Zentrum. Götter spilet numen e bedingti Role und sind em Gsetz vom Karma (kamma) unterworfe, wie ali Wese öberhopt. Symbol vode Buddhalehr (dhammacakka) isch s Rad mit acht Spaiche, wo de Edli Achtfachi Weg darstelet.
Die Vier Edle Woorete und de Achtfachi Weg
i) „Wa isch die Edli Wooret vom Liide (dukkha)? D Giburt isch Liide, s Aaltere isch Liide und de Tood isch Liide. Trennig vo Gliebtem isch Liide und nöd Öbercho vodem womer wött isch Liide.“ Da isch nöd öppe e pessimistischi Weltaaschauig, as alles Liide sai, sondern nur e Beobachtig: S git Liide, und da Phänomen Liide cha untersuecht und folglich verstande were. Statt vorem Liide wegrene, söllmer sich em Liide stele und versueche z verstoo. Debi isches nötig z erchene, as de Körper, d Gfüel und d Gedanke „Nöd-Ich“ (anattā) sind, denn sobald mer sich identifiziert miteme weltliche Phänomen schafft mer „Ich“ und werd somit vo dem Phänomen (Körper, Gfüel, Gedanke, Biwusstsii etc.) abhängig. Die Lehr vom Nöd-Ich und vode Unpersönlichkait isch im Buddhismus essentiell. Aslang as me sich miteme Ich identifiziert, schafft me Kamma (sanskrit: karman „Tat, Würke, Würkig“) und erliidet Widergeburt.
ii) „Wa isch die Edli Wooret vode Ursach (samudaya) vom Liide? ... S isch d Sehnsucht (taṇhā „Durst“) uf Sinneslüst (kāma-taṇhā), Sehnsucht uf Werde (bhava-taṇhā), Sehnsucht uf Vergoo (vibhava-taṇhā). Aber vo wo tuet die Sehnsucht uufstiige und ufblüee? Öberall vo dem, wo lieblich und erfroilich schiint, vo dai stiigt und blüet si uf.“ S Liide het aso sin Ursprung im Begere vo Schönem und Weghawöle vo Wüestem. Wamer aber as schöö oder wüest empfindet, sind nu Gedanke und Projektione womer ufe Person oder en Gegestand richtet.
iii) „Wa isch die Edli Wooret vom Uslösche (nirodha) vom Liide? S isch s restloosi Verwelche und Uuslösche fo ebe dere Sehnsucht; s Abwiise, s Ufgee, s Losloo und s Verzichte vo sebere.“ Wer erchennt het, wo s Liide sin Ursprung het, cha aafange da Liide ade Wurzle usriisse.
iv) „Wa isch die Edli Wooret vom Weeg (magga) wo zum Uslösche vom Liide füert? S isch de Edli Achtfachi Pfaad (ariya-aṭṭhaṅgika-magga), da isch: Rechti Aschauig (sammā diṭṭhi), Rechti Absicht (sammā sankappa), Rechts Rede (sammā vācā), Rechts Handle (sammā kammanta), Rechti Lebeswiis (sammā ājīva), Rechti Astrengig (sammā vāyāma), Rechti Achtsamkait (sammā sati), Rechts Sich-Versenke (sammā samādhi).“ Die erste baide Pünkt betreffet d Wiishait (paññā), die mittlere drai d Moral (sīla) und die letschte drai d Meditation (samādhi). Die acht Pünkt sind nöd öppe als ainzilni Schritt z betrachte, sondern ali acht sind vonenand abhängig und würket ufenand ii und müend drum gliichzittig güebt were.
Wer die vier Edle Woorete verstande het und de edli achtfachi Weeg befolgt, erraicht am End s Nibbāna (Sanskrit: nirvāṇa „Verwaaje“). Wer de Zuestand eraicht het, blibt witer am Lebe und blibt au a de unagneeme Sache vom weltliche Doosii usgsetzt, aber liidet nüm drunder. Bim Tood erraicht er denn Parinibbāna und isch denn befrait vo Widergeburt.
mini|e Spruch vom Buddha im Garte vode Religione z Karlsrue
En anderi Schrift erklärt de Chraislauf vode Widergeburt: „Die zwölfglidrigi Chetti vom Bedingte Entstoo“ (paṭiccasamupppāda): S Nödwüsse (avijjā) isch Bedingig för s Entstoo vo Gstaltwerdig (saṅkhāra). Die isch Bedingig för s Bewusstsii (viññāṇa). Da isch Bedingig för Name und Form (nāmarūpa). Die sind Bedingig för die sechs Sinn (ṣaḍāyatana). Die sind Bedingig för d Berüerig (phassa) mit de üssere Objekt. Die sind Bedingig för s Emfpinde (vedanā). Da isch Bedingig för de Durscht (taṇhā). De isch Bedingig för s Ergriife (upādāna). Da isch Bedingig för s Werde (bhava). Da isch Bedinging för d Geburt (jāti). Die isch Bedingig för s Alter und de Tod (jarā-maraṇa).
Büecher
Burkhard Scherer: Buddhismus. Gütersloher Verlagshaus 2005, ISBN 3-579-06412-6
Nyanatiloka: Das Wort des Buddha. Beyerlein & Steinschulte, ISBN 3-931095-08-8
Weblink
Kategorie:Religion


Achre (amtlich: Achern) isch ä Großi Kreisstadt im Weschde vun Bade-Württemberg, ebbe 18 km südweschtlich vun Bade-Bade bzw. 19 km nordöschtlich vun Offeburg. Si isch nooch Offeburg, Lohr und Kähl d viertgröscht Stadt im Ortenaukreis.
Geografisch Lag
Achre lit om Fuess vum nerdliche Schwarzwald mit de Hornisgrind, om Igong vum Achertal, sowie om eschtliche Rond vun de Oberrhinisch Tiefebeni. D Acher kunnt vum Sidoschte usem Schwarzwald her ins Schtadtbiet, durchfliesst in tr nordweschtlichr Richtung de Stadtteil Oberachre, deno d Kernstadt (d Altstadt isch om rechte Ufer), denn zwische de Stadtteil Fautebach un Groschwier sowie sidlich vum Stadtteil Gomserschd vorbei, un witr in Richtung Rhin. De Fluss het de Stadt de Nome gäbe.
Im Stadtbiet gibt s e paar schine Baggerseee, wu hit teilwiis no Kis un Sand gferdert wird. D greschde sinn de Achersee unn de Peterbagersee in Gomserschd direkt on de Autobahnuffahrt Achre.
Dr Bann bstoht üs 63,4 % Landwirtschaftsfleche, 11,8 % Wald, 22,1 % Sidlungsflechi un 2,7 % sunschtiger Flechi.Statistisches Bundesamt: Bodenfläche nach Art der tatsächlichen Nutzung - Stichtag 31.12. - regionale Tiefe: Gemeinden, Samt-/Verbandsgemeinden (bis 2011)
Gschicht
Achre isch 1095 als Acchara zem ärschte Mol erwähnt worre. Spätr isch zwische Ober- un Niiderachr unterschide worre. Niiderachre isch denn spätr nur no als Achre bezeichnet woore. Im Hochmittelaltr isch de Ort iber d Staufenberger un Zähringer on s Riich kumme un de Londvogtei Ortenau unterstellt worre. Mit ihr isch Achre 1334 on Bade kumme, denn 1351 on s Hochstift Strossburg un ab 1405 teilwiis on d Kurpfalz, 1504 on Fürschteberg. Siter 1551 het de Ort zue Vordereschtrich ghert un isch ä Teil vun de Riichslandvogtei Ortenau gsi. 1495 un 1637 isch de Ort vollständig abbrennt un ä paar Johr unbsiidelt gsi.
1805 isch Achre on s spätre Grossherzogtum Bade gfalle un de Sitz vun em Omt worre. 1808 hets d Stadtrecht verlihe bikumme. Ä gwissi Beditung het d Stadt in de badische Revolution vun 1848 ghet. 1924 isch de Omtsbzirk Achre ufglest worre un s sin Biet im Omtsbezirk Bihl zuegordnet worre, wu 1939 de Landkreis Bihl drus worre isch.
Noch em 2. Weltkrieg ghert de Londkreis Bihl zuem Lond Bade un ab 1952 zuem Regierungsbezirk Sidbade. Bi de Kreisreform zuem 1. Jänner 1973 isch de Londkreis Bihl ufglest worre. S sidlich Biet un dämit d Schtadt Achre sin zuem neij bildete Ortenaukreis kumme.
Religione
D Gmeind Achre het om Ofong zuem Bischtum Strosburg ghert. Infolg vun de Zuegherigkeit zue Vordereschtrrich het d Reformation kei Fuess fasse kinne. Dorum isch Achre un sin Umlond iber d Johrhundert fascht usschliesslich katholisch bliibe. 1803 sin d Orte zuem Bischtum Konstanz kumme, bevor des Bischtum 1821/27 Teil vum neij grindete Erzbischtum Friburg worre isch. D Gmeinde hen denn zuem Dekanat Otterwir ghert un 1929 isch Achre Sitz vun eme Dekanat worre (hit Dekanat Acher-Renchtal), wu de Sitz vun dr Katholisch Stadtkirch isch.
Om Ofong vum 19. Johrhundert sin au Proteschtante uf Achre zoge. De ärscht evangelisch Gottesdienscht isch 1842 in de Heil- un Pflegeanstalt Illenau ghalte worre. 1892 isch d evangelisch Gmeind Achre grindet worre, wu sich 1908/09 ihr eigeni Kirch bout hen. Zuer Gmeind ghere au d Proteschtante vun de Stadtteil Oberachre, Fautebach, Gomshurscht, Grosswir un Saschbachried sowie vun de Nochberort Saschbe, Obersaschbe un Lauf. D Stadtteil Önsbach, Mösbach un Wagshurst ghere aber zuer Kirchegemeind Renche. Mit de Josua-Chrischtegmeind isch au ä Freikirch in Achre vertrete.
Zahlenmässig kleinre Gmeinde bilde Muslime, Zeuge Jehovas, Neuapostolisch Kirch un Sibte-Tag-Adventischte.
Igmeindunge
Die Gmeinde un Gemarkunge sin in d Stadt Achre igmeindet worre:
1. Januar 1971: Oberachre
1. Januar 1973: Fautebach, Gamshurscht, Grosswiir, Mäschbach (Mösbach), Önsbach, Saschbachried un Wagshurscht
Iwohnerentwicklung
Iwohnerzahle noch em jewiilige Gebietsstond. D Zahle sin Volkszellungsergebniss (¹) oder omtlichi Fortschribunge vun de jewilige Statistische Ämter (nur Hauptwohnsitz).
Johr Iwohnerzahle 1808  1.300 1825  1.638 1845  2.242 1. Dezember 1871  2.767 1. Dezember 1880¹  3.145 1. Dezember 1900¹  3.396 1. Dezember 1910¹  3.962 16. Juni 1925¹  5.335 16. Juni 1933¹  5.338 17. Mai 1939¹  5.835 1946¹  4.492 Johr Iwohnerzahle 13. September 1950¹  4.932 6. Juni 1961¹  6.141 27. Mai 1970¹  7.596 31. Dezember 1975  20.621 31. Dezember 1980  20.543 27. Mai 1987¹  20.524 31. Dezember 1990  21.382 31. Dezember 1995  22.658 31. Dezember 2000  23.911 31. März 2005  24.521
¹ Volkszellungsergebnis
Politik
Birgermeischter
D Birgermeischter und Oberbrgermeischter
1905 bis 1933: Wilhelm Schechter
1933 bis 1945: Richard Kraemer
1945 bis 1955: Wendelin Morgenthaler (CDU)
1955 bis 1963: Richard Kraemer
1963 bis 1991: Winfried Rosenfelder
1991 bis 2007: Reinhart Köstlin (SPD)
2007 bis 2023: Klaus Muttach (CDU)
2023 bis hitt: Manuel Tabor (CDU)
Gmairot
Ergebnis vun dr Kommunalwahl vum 26. Mai 2019:Statistisches Landesamt, Ergebnis der Gemeinderatswahlen 2019
Barteie un Wählergmeinschafte %2019 Sitz2019 %2014 Sitz2014 %2009 Sitz2009CDUChristlich Demokratische Union Deutschlands 28,6833,9932,39FWFreie Wähler27,8730,3830,98ABLAcherner Bürgerliste20,3523,9622,26GRÜNEDie Grünen 9,93----SPDSozialdemokratische Partei Deutschlands7,629,124,91FDPFreie Demokratische Partei5,012,81--AfDAlternative für Deutschland1,2-----BFBürgerforum----9,72
Wappe un Flagge
S Wappe zeigt im gspaltene Schild vorne in Gold ä halber, rot bewehrter schwarzer Adler om Spalt, hinte in Rot ä silbriger Balke. D Stadtfohn isch rot-wiss-rot.
De Adler taucht schu in de Siegel vum Gricht in Achre vun 1415 uf. S isch s Symbol vun de Reichslondvogtei, wo Achre dezueghert het. Wu diä on Öschtrrich gfalle gsi isch, isch de wisse Balke ins Siigel mit ufgnumme worre. De Siigel het als Vorlage firs später Wappe dient.
Städtpartnerschafte
Achre het sitr 1987 ä Städtepartnerschaft mit de Stadt Morez in Fronkrich.
Kultur un Sehenswirdigkeite
Theater
Achre het ä privats Theater, s Illenau Theater Achern e. V.
Musee
S Sägese-Heimet-Stadtmuseum Achern zeigt d Originalirichtung vun em Sensewerk. Zeigt wird d Gschicht vun de Schniidewerkzig vun de Bronzezyt bis hit. Au d Achner Stadtgschicht isch do zfinde.
Bouwerk
mini|hochkant|D St.-Nikolauskapell
D St.-Nikolauskapell, au s "Klauskirchle" gnennt, isch s Wohrzeiche vun de Stadt. S isch um 1300 erbout worre un het ä runds Ecktürmli. D Hauptkirch isch d katholisch Kirch, wu 1824 im Wiibrennerschtil bout worre isch. D Vorgängerbou isch ä Mariekapell gsi, wu 1489 zuer Kaplanei erhobe un 1535 zuer Pfarrei gmacht worre isch.
Au sähneswert isch d ehemalig grossherzoglich Heil- un Pflegeonstalt Illenau. Diä isch ab 1842 als evangelisch Inschtitution igrichtet worre. Dert sin au evangelischi Gottesdienscht abghalte worre. Ä eigni evangelisch Kirch isch aber ärscht 1909 bout worre.
Regelmässig Veronstaltunge
Stadtfescht, alli 2 Johr om zweite Wocheend im Juli
Achrer Stadtmeischterschafte im Fuessball. Findet alljohr schtatt. Dert messe alli Stadtteil ihr fuessballerischs Kinne.
Wirtschaft un Infrastruktur
Wil Achre Mittelzentrum fir de nerdlich Ortenaukreis isch, spilt de Einzelhondel ä grossi Roll.
Vokehr
Achre isch iber d Onschlussstell Achre on de Autobahn A 5 Karlsruh-Basel un mit de B3, wu durch s Stadtgebiet fiert, guet on s Fernstrossennetz obunde. Usserdem bsitzt Achre ä Bohnhof on de Bohnlinie Karlsrue-Basel. Der isch au Ofongspunkt vum Bimmelbähnli uf Ottehefe.
Medie
In Achre kunnt unterm Nome "Acher und Bühler Bote" ä Lokalusgab vun de Badischen Neuesten Nachrichten (BNN) rus.
Öffentlichi Irichtunge
Achre isch Sitz vun em Omtsgricht, vun em Finanzamt un em Notariat. De Ortenaukreis het in Achre ä Kreiskronkehus.
Bildung
Achre het ä Gymnasium, ä Realschuel, ä Ferderschuel, drej Grundschuele un Hauptschuele mit re Werkrealschuel (Antoniusschule Oberachre, Grund- un Hauptschuel mit Werkrealschul Achre, Grund- un Hauptschul Önsbach un Vinzenz-Wachter-Schul) sowie fimf Grundschuele in de Stadtteil Gamshurst, Grosswiier, Mösbach, Sasbachried un Wagshurst.
De Ortenaukreis isch Träger vun de beide Beruefliche Schuele (Gewerbeschuel Achre un Kaufmännisch un Huuswirtschaftlichi Schuele), d Maiwaldschuel fir Sprochbehinderti un d Krankepflegeschuel om Kreiskronkehuus Achre.
S git au no d Musik- un Kunschtschuel Achre-Oberkirch.
Persenlichkeite
Sihn un Dechtere vun de Stadt
1789, 15. Jänner, Joseph Ignatz Peter, † 1872, Politiker un Revolutionär
1892, 7. April, Julius Hirsch, † 1943 in Auschwitz (ermordet), Fuessball-Nationalspiiler
1949, Helmut Merkel, ditscher Manager
Witri Persönlichkeite
Bertolt Brecht (* 10. Februar 1898 z Augsburg; † 14. August 1956 z Berlin) iflussreichr ditscher Dramatiker un Lyriker im 20. Johrhundert. Dr Brecht isch als Kind vil bi sine Grosseltre, wu on de Hauptstross gwuhnt hen, gsi.
Heinrich Hansjakob, Volksschriftsteller. Dr Hansjakob isch ä paar Mol wege psychische Erkrankunge in de Heil- un Pflegeonstalt Illenau gsi.
Literatur
Badisches Städtebuch; Band IV 2. Teilband aus "Deutsches Städtebuch. Handbuch städtischer Geschichte - Im Auftrage der Arbeitsgemeinschaft der historischen Kommissionen und mit Unterstützung des Deutschen Städtetages, des Deutschen Städtebundes und des Deutschen Gemeindetages, hrsg. von Erich Keyser, Stuttgart, 1959
Hans-Martin Pillin, Achern. Eine Stadt und ihre Geschichte, Achern 1997.
Ekschterni Syte
Stadt Achern
Sense- un Heimatmuseum
Gymnasium Achre
Illenau Theater Achern e. V..
Sensen- un Heimatmuseum Achern
Fueßnote
Kategorie:Ort (Ortenaukreis)


Also ich denk mal für tamileelamcup sind die Mannschafte qualifiziert die erste 4 vo Maaveracup und di 2 beste vo Rangliste das wär eh so.


Bitte schwätz langsamer.


Tom und Maria gingen nebeneinander den Flur entlang.


Ich will sie heiraten.


Ein Schwamm saugt Wasser auf.


Ech ha im Auto gschloofed, doch denn wo d'Naomi cho esch beni sofort wach gseh.


Was bedeutet „Tatoeba“?


Hoi zäme!


S Buech isch orange.


Das einundzwanzigste Jahrhundert fängt 2001 an.


Jeede kaa sich drum ab sofort Am Samschtig kunnt d Blaggedde-n-in Verkauf.


Da isch din Schlüssel.


Und Ine?


Die bere isch grüen.


Wir wollen nicht gehen, wir bleiben hier.


Vo wo chunnsch?


Häsch scho dis Gschänk hei gnoh?


Der Polizist verhaftete den Dieb.


Er kommt aus Hangzhou.


Chasch das wiederholä?


Willst du da heute hin?


Mein Sohn kann jetzt bis hundert zählen.


Chasch du s objekt beschribe?


Das neue Handy ist ziemlich praktisch.


Ich wäiss es nöd.


Mis mami wett dasi ere im garte höufe.


miniatur|D Spleekapell troont über em Städtli
Kapell Sankt Sebastian uf dr Splee oder nur Spleekapell isch e Kappell im schwiizerische Ort Sargans.
Dr Name Splee isch historisch nid gnau überliferet, me denkt aber, dass es vum romanische spelunca chunnt, wo uf alemannisch «Berghöli» heisst. D Kapell liit uf nem Hügel, so dass me ir nöchi vur Kapell e Berghöli findet. Si isch vum 1501 bis 1502 baut worde, dr Buumah isch abr unbekannt. Am 24. April 1502 isch si dor de Weihbischof Stephan Tschuggli vo Chur zu Ehre vom Heilige Sebastian, Jodocus, de Maria, em Jacobus, Bartholomäus, Christopherus, Antonius, de Barbara und de Dorothea gweiht worde. D Kappell isch ir Zyt baut worde, wo s im St. Galler Rhytal und im Seeztal zu viilne Peschtfäll cho isch. Si isch drum am Heilige Sankt Sebastian gwidmet, wo als Peschtheilige gilt und mit dr Kapell, d Pescht vur Region verschone sött. Oberhalb vum Altar befindet sich es Fotti vum Bild vum Sankt Sebastian, wo vum Josef Kaufmann gmalet worde und während ere Renovation im 18. Jahrhundert ahmontiert worde isch. D Kapell gköhrt zum Bischtum Sanggalle.
Fund vu früeher Zyt hend beleit, dass unterhalb vur Kapell sich e urgschichtlichi Füürstell befunde hett, wo für religiösi Ritual benützt worde isch. Während em 16. Jahrhundert isch es i de Spleekapell zu über 1'000 Prozessione cho. Me cha also säge, dass d Splee sit meh als 2000 Johre e religiösi Stett isch.
Weblink
Kirchen/Gebäude Sargans > Spleekapelle uf de Website vo de katholische Cherchgmaind Sargaas (Seelsorgeeinheit Mittleres Sarganserland)
Kategorie:Sarganserland
Kategorie:Chille i de Schwiz
Kategorie:Bauwärk im Kanton Sanggalle


Du erinnerst mich an meinen Sohn.


thumb|100px|ansuz
ansuz (ᚨ) isch de erschlossni urgermanisch Name vo de a-Ruune. Er lutet uf Altnordisch óss, Altdänisch ᚭᚢᛋ aus und Altenglisch ós, het aber d Form ᚩ. D Bidütig isch "Ase"; da isch i de nordische Mythologi de Name vomene Göttergschlecht. Im gotische Alphabet haisst de Buechstabe "a" (𐌰) aza und bidütet möglicherwiis "Achse", d Form entsprecht em griechische Alpha (A) und au em latinische A.
D a-Ruune isch die viert Ruune i allne öberlifrete Ruunealphabet und die viert Ruune vom Freys ætt.
Im altfriesische und altenglische Futhorc het sich die Ruune i drai Variante uufgspalte: ᚫ æsc »Esche«; ᚪ ác »Aiche« und ᚩ ós »Ase«.
Luutwert
D Ruune stoot för de gmaingermanisch volloffni Vokal, lang oder churz (IPA //), so i de ältere und i de kontinentale Runeinschrifte. Im Spoturnordische und Altnordische för en Vokal, wo zwüschet /a/ und /o/ stoot, er werd allgemain i de Forschig miteme ghögglete "a" (ą) transkribiert (IPA: //). Di altenglische Ruune stönd för /a/, // und //.
Esotheerik
I de moderne Esotheerik bidüütet d a-Ruune Botschaft, Extase und Wortgwandhait und werd mitem Gott Odin i Verbindig broocht, well er de Hoptgott vo de Ase isch. Im Ruuneyoga bildet me da Zaiche, indem mer baid Händ ase geg före, schräg abe hebt, so ases vo de Siite ussiet wie die Ruune.
Unicode
Unicode UTF-16  U+16a8 Unicode-Nôme            RUNIC LETTER ANSUZ A HTML                ᚨ
Büecher
Klaus Düwel: Runenkunde. Metzler Bd. 72; Stuggart 2001; ISBN 3-476-13072-X
Kategorie:Rune


Ich muss morgen in die Kirche gehen.


Ha mech scho ganz gross gfühlt.


Brucht mer nid.


Rufe mich morgen an!


S Buech isch rosa.


Das isch hässlich.


Er isch en gueti Person.


Meine Eltern sind Spanier.


Ich wünsch Ihne e schöne Daag.


Um welche Zeit?


De stimmlosi alveolari Plosiv isch e Konsonant wo in fascht jedere Sprooch vorchùnt.  S Hawaiisch isch eini vo de sältene Sprooche wo kei alveolare Plosiv hen. S Zeiche im IPA defür isch .
Im Alemannische chùnt de Luut als Lenis, Fortis ùn behuucht vor. Bstimmti Dialäkt, bsùnders im Niideralemannische ùn Schwööbische hen aber au nùmme de Lenis.
Artikulation
Es isch en Verschlùssluut; dr Lùftstrom im Muul wird ganz blockiert ùn deno wird d Lùft ùff eimool dur s Muul abgloo.
De Artikulationsort isch alveolar; er wird dur diräkte Kontakt vo de Zùng mit de Alveole produziert.
D Phonation isch stimmlos; derwyylscht er produziert wird, vibriere d Stimmbänder nit.
Es isch en orale Konsonant; d Lùft goot dur s Muul usse.
Es isch en egressive Konsonant; er wird allei dur s Usstoosse vo Lùft mit de Lunge ùn em Zwerchfell erzüügt, wie die meischte mänschliche Sproochluut.
Verbreitig
Sprooch  Wort  IPA-Transkription Bedütig  Bemerkig Baseldytsch  Lenis  Brueder   ‚Brueder‘   Fortis  Zyt    ‚Zyt‘  behuucht  Tee     ‚Tee‘  vorallem in neuere Lehnwörter ussem Dütsche Hotzewälderisch  Lenis  chläädere    ‚chlettre‘   Fortis  Laitere    ‚Leiter‘  behuucht  Thunnèll    ‚Tunnel‘  chùnt nùmme in neuere Främdwörter oder Konsonantehuufe mit /h/ vor. Jùutütsch Lenis  Bìndeg    ‚Bindig‘    Fortis  Tììsch    ‚Disch‘    behuucht  ?        Markgräflerisch  Lenis  Faade   ‚Fade‘    Fortis  d Lyd     ‚d Lüt‘  Allophon vo  in Konsonantehuufe. behuucht  Thanggschdel    ‚Tankstell‘ chùnt vorallem in neuere Främdwörter vor. Oberelsässisch  Lenis  Dezamber    ‚Dezämber‘    Fortis  Fiirtig      ‚Füürtig‘  behuucht  ?   ?     Oberschwäbisch  Lenis  s Bett   ‚s Bett‘    Fortis  Donschteg    ‚Dùnschtig‘  Allophon vo  in Konsonantehuufe. behuucht  dr Tee    ‚de Tee‘ chùnt vorallem in neuere Främdwörter vor. Oschtschwyzerisch Lenis  Lade    ‚Lade‘   Fortis   Latte   ‚Latte‘    behuucht  ?  ?     Solothurnisch Lenis  Däuer    ‚Däller‘   Fortis   nüüt   ‚nüüt‘    behuucht  ?  ?     Züritüütsch Lenis    en Lade    ‚en Laade‘   Fortis  Schlitte    ‚Schlitte‘   behuucht  Thee     ‚Tee‘   vorallem in Lehnwörter ussem Hochdütsche Dütsch   Tochter       ‚Dochter‘ isch in de meischte Positione behuucht Rätoromanisch Surselvisch   tegia   ‚Hütte‘ Putèr  tuot    ‚alles‘  Vallader  giat   ‚Chatz‘  Frankoprovenzalisch Greyerzerisch   la gajèta    ‚d Zytig‘   Walliser Patois (Nendaz)  faràta   ‚spaziere goo‘  Chinesisch Mandarin   大/ Pinyin:dà     'gross' Tschechisch   toto     'des' Niiderländisch   taal     'Sprooch' Änglisch   tool     'Werchzüüg' Französisch   tordu     'chrumm' Neugriechisch   τρία     'drüü' Ungarisch   tutaj     'Floss' Japanisch   Kanji:特別/tokubetsu     'bsunders' Koreanisch  턱/teok   'Chiefer' Malaiisch      'Joor'  Maltesisch  tassew ||align="center"|  ||align="center"|  'woor, richtig' ||
|-
| colspan="2" align="center"| Norwegisch ||align="center"|   ||align="center"|  ||align="center"|  'Zaan'||
|-
| colspan="2" align="center"| Nunggubuyu ||align="center" colspan="2"| ||align="center"|  'gierig'||
|-
| colspan="2" align="center"| Slowakisch ||align="center"|  to ||align="center"|  ||align="center"|  'des'||
|-
| colspan="2" align="center"| Thailändisch ||align="center"|  ตา/ta''     'Aug'   Vietnamesisch     'Fääler, Defekt'
Fuessnote
Kategorie:Sproochluut


Wir mögen uns ziemlich.


Das Haus ist rot.


Tom hat eine lange Arbeitszeit.


Es isch OK.


Dr A.. hani ines Siteschtrössli gschickt eis go Rouche, i ha dänkt dass de dört chönni abefahre, di ganzi 14 Tag hane nie so erläbt, aubot het er gfrogt ob mir jetzt äntli wieder hei chönni.


Sein, oder nicht sein, das ist hier die Frage.


Frohes neues Jahr!


Ich habe keine Kreditkarte.


thumb|Jeanne d’Arc. Us ihre Läbziite isch kei Bild überlieferet, wo me für authentisch haltet.
thumb|Jeanne d’Arc Miniaturmalerei 15. Jahrhundärt
thumb|Schtandbild vo de Jeanne d’Arc uf em Place du Parvis, Reims
thumb|Jeanne d’Arc (Basilika Bois-Chenu, Domrémy)
thumb|Unterschrift „Jehanne“
D Johanna vo Orléans (franz.: Jeanne d’Arc [], ängl.: Joan of Arc), au d' Jungfrau vo Orléans oder gschichtlich gnauer Jeannette Darc, si sälber hät sich Jehanne la Pucelle gnännt (* öbbe 1412 in Domrémy, schpöter Domrémy-la-Pucelle gnännt, Lothringe; † 30. Mai 1431 z Rouen in der Normandie) isch e französischi Nationalheldin und Heiligi vo de Katholische Chile.
Während em Hundertjährige Chrieg hät sie d'Franzose gäge d'Ängländer gfüehrt. Nach emne Verrat isch sie vo de Burgunder gfangen gnoo und a die verbündete Ängländer verchauft worde. En Chileprozäss het sie sölle umbeliebt mache. Under em Vorsitz vom Bischof vo Beauvais, Pierre Cauchon, isch sie wäge einige Fähler gäge d'Gsetz vo de Chile verurteilt und uf em Märtplatz vo Rouen uf em Schiiterhufe verbrännt worde. 1456 isch d'Ehr vo de Jeanne d’Arc i de gliiche Schtadt im ene Revisionsprozäss widerhergestellt worde.
Literatur
Colette Beaune: Jeanne d’Arc. Perrin, Paris 2004, ISBN 2-262-01705-0
Colette Beaune Jeanne d'Arc. Vérités et légendes. Editions Perrin, Paris 2008, ISBN 978-2-262-02951-7
Georges und Andrée Duby: Die Prozesse der Jeanne d’Arc. Wagenbach, Berlin 1999, ISBN 3-8031-2350-X
Gerd Krumeich: Jeanne d’Arc. Die Geschichte der Jungfrau von Orleans. C. H. Beck, München 2006, ISBN 3-406-53596-8
Gerd Krumeich: Jeanne d'Arc in der Geschichte. Historiographie - Politik - Kultur. Thorbecke. Sigmaringen 1986, ISBN 3-7995-7319-4.
Edward Lucie-Smith: Johanna von Orleans. Eine Biographie. Claassen, Düsseldorf 1977, ISBN 3-546-46209-2
Philippe Martin, Jeanne d'Arc- Les métamorphoses d'une héroïne. Nancy (Ed. Place Stanislas) 2009 ISBN (EAN-13) 978-2-355-78035-6
Pierre Moinot: Jeanne d’Arc. Die Macht und die Unschuld. Societäts-Verlag, Frankfurt am Main 1989, ISBN 3-7973-0472-2
Herbert Nette: Jeanne d’Arc in Selbstzeugnissen und Bilddokumenten. Rowohlt, Reinbek 2002, ISBN 3-499-50253-4
Régine Pernoud, Marie-Véronique Clin: Johanna von Orléans. Der Mensch und die Legende. Lübbe, Bergisch Gladbach 1991, ISBN 3-404-61210-8
Ruth Schirmer-Imhoff (Hrsg.): Der Prozeß Jeanne d’Arc. Akten und Protokolle 1431–1456. dtv, München 2001, ISBN 3-423-30202-X
Hartmut Steinbach: Jeanne d’Arc. Wirklichkeit und Legende. Musterschmidt, Göttingen 1973, ISBN 3-7881-0078-8
Heinz Thomas: Jeanne d’Arc. Jungfrau und Tochter Gottes. Fest, Berlin 2000, ISBN 3-8286-0065-4
Weblink
Internationals Jeanne d'Arc Center (fr),(en),(de)
Jeanne d'Arc im Ökumenische Heiligelexikon
Offizielli Jeanne d'Arc Organisation Forschigsarbete und Studiebericht. (en),(de)
Protokoll vom 1431er Prozess und vom Rehabilitationsprozess
Film über d Jeanne d'Arc, International Joan of Arc Society (mit Filmuusschnitt)
filmrezension.de: Dossier über Jeanne-d'Arc-Verfilmige vo 1928 bis hüt
Centre Jeanne d'Arc vo dr Stadtbibliothek Orléans (fr)
La vie et l'œuvre de Jeanne d'Arc dur dr Gilles Marchal (fr)
Kategorie:Freiheitskämpfer
Kategorie:Heerfüerer
Kategorie:Higrichteti Person
Kategorie:Heiligi Person
Kategorie:Franzoos
Kategorie:Frau


Hat ihn jemand gesehen?


D'Hauptfunktion vo dä rotä Bluetkörperli isch de Suurstoffstransport.


Ohne Pflanzen könnten wir nicht leben.


Für validi Forschig brucht mer validi Evidenze.


D'Rohne-Schwümmer hei die Niederlag gloub nid so möge vertrage u hei sich när mit Gummibärli zueputzt.


So Um die 17.30 sind denn au so langsam d Eltere mit ihren Chind cho.


thumb|100px|raiðô
raiðô (ᚱ) isch de erschlossni urgermanisch Name vo de r-Ruune. Er lutet uf Altnordisch reið, Altdänisch ᚱᛅᛁᚦᚢ reidu; Altenglisch rád und im Hrabanische Alphabet rehit und de gotisch Buechstabe "r" (𐍂) haisst reda. D Bidütig isch "Faart, Ritt, Wage".
D r-Ruune isch die füft Ruune i allne öberlifrete Ruunealphabet und die füft Ruune vom Freys ætt.
Luutwert
Die Ruune stoot i allne Ruunetraditione för de gmaingermanisch postdentali Vibrant (IPA //) und mues i de Uusproch underschide werde vo de Elch-Ruune, wo mindest i de nordische Tradition för de uvulari r-Luut (IPA //) stoot.
Esotheerik
I de moderne Esotheerik bidütet d r-Ruune Raise, Biwegig, Verändrig, Voraachoo und Fortschritt. Im Ruuneyoga werd si bildet, wem mer en Arm siitlich i d Hüft stützt, de Ellboge geg use und de Fuess vode gliich Siite schräg geg use stellt, so ases vo vore wie die Ruune ussiet.
Unicode
Unicode UTF-16  U+16b1 Unicode-Nôme            RUNIC LETTER RAIDO RAD REID R HTML                ᚱ
Büecher
Klaus Düwel: Runenkunde. Metzler Bd. 72; Stuggart 2001; ISBN 3-476-13072-X
Kategorie:Rune


Er nimmt einen Teller aus dem Küchenschrank.


Das würdi aso au meine.


Dies ist genau das, was ich benötige.


Wir sind nicht reich.


Der Hund ist schön.


Tom wird sich umziehen.


Theora isch e freyer Video-Codec (Video-Coder-Decoder), wu vun de Xiph.Org Foundation entwickelt worre isch. Er ghert zuem Ogg-Containerformat. D Entwicklung bout uf em VP3.2-Codec vun de Firma On2 Technologies uf un zilt druf ab, e patent-freyi Alternativ zue proprietäre nidrig-bitrate Video-Codecs wie RealVideo, DivX odr Windows Media Video z biete.
Zurzyt wird au dron gschafft, Theora mit RTP z verbinde, zum d Streaming-Eigeschafte z verbessre.
Gschicht
Im August 2001 het d Firma On2 Technolgies de Video-Codec VP3.2 on d Xiph.Org Foundation  ibergäbe, zum e unter ere BSD-artige Lizenz quelluffig witer entwickle z lu. Trotz dass VP3.2 patentiert worre isch, het On2 d Recht zur abgabfreye Nutzung vun de jewilige Patent freygebä, un so d Meglichkeit ufgmacht, Theora ohni patentrechtligi Problem un Yschränkunge z nutze. De Code, wu unter em Nome Theora  witerentwickelt worre isch, isch om 25. September 2002 in ere erschte Alpha-Version vereffentligt worre. De Nome Theora schtommt vun de Theora Jones, ere Figur us de Cyberpunkgserie „Max Headroom“.
Om 1. Juni 2004 isch s Bitstream Freeze feschtglegt worre, des heisst, ass alli Videos, wu mit em Codec ab dert un schpäter erschtellt worre sin, au kinftig mit em Codec glese werre kinne. Im Summer 2004 sin di erschte gressre Theora-Streams uff Open-Source-Konferenze verwendet worre, zum d Leischtungsfähigkeit vum Codec z bewiise.
In derre Zyt isch au de RealPlayer 10 freygebe worre. Der het als erschter verbreiteter Video-Player Theora unterschtitzt.
Versione
Di erscht Beta-Version isch om 22. September 2007 vereffentligt worre..
Version Datum Alpha 1 25. September 2002 Alpha 2 9. Juni 2003 Alpha 3 20. März 2004 Alpha 4 15. Dezember 2004 Alpha 5 20. August 2005 Alpha 6 30. Mai 2006 Alpha 7 20. Juni 2006 Alpha 8 18. September 2007 Beta 1 22. September 2007 Beta 2 12. Oktober 2007 Beta 3 16. April 2008 1.0 3. November 2008
Quelle
Weblink
Netzsyte vum Projekt (uff änglisch)
On2 Technologies (änglisch)
Kategorie:Computer


De Tom isch be Bewusstsie.


Ich habe ein Fahrrad.


mini|right|Skanderbeg
Dr Skanderbeg (richtiger Name Gjergji (albanisch für Schorsch) Kastrioti) (* 6. Mai 1405 (warschynlich z Dibra), † 17. Jänner 1468 z (Lezha)) isch dr albanisch Nationalheld, wo für syn erfolgrychi Champf gege di türkische Invasore bekannt isch.
Früehs Labe
Dr Gjergji Kastrioti isch circa 1405 als jüngschter vo vier Söhn vum Gjon Kastrioti, eme yflussryche Fürscht us Mittelalbanie, uf d Wält cho. Nochdem syn Vater sich hät müesse dä Osmane unterwerfe, isch dr Gjergji 1423 als Geisel a dä Hof vum türkischi Sultan gschiggt worre. Dört hät er müesse zum Islam überträte un hät dä Name Iskender  übercho. 1438 isch er als Beg (doher dr Name Skanderbeg) i sy Heimet entsandt worre. Während enere Schlacht zwüschem Johann Hunyadi un dä Türke im November 1443 isch dr Skanderbeg mitsamt synere albanischi Begleitig usem türkische Heer verschwunde un nooch Albanie zruggkehrt. Dört hät er am 27. November im Handstreich un mithilf vomene gfälschte Erlass d Türke us dr Feschtig Kruja vertrybe un am näggschte Daag d Befreiig vo dä Türke verchündt.
Früeher Wiiderstand gäge d Türke
Für sich au wyterhin gäge d Türke chönne verteidige, hät dr Skanderbeg 1444 z Lezha (zue däm Zitpunkt im Bsitz vo dä Venezianer) ä Treffe vo dä wichtigschte albanische Fürschte un Stammesfüerer zstand brocht. D Liga vo Lezha isch dodruf entstande, ä lockres Verteidigungsbündnis.
Bald denoch hät dr Skanderbeg d Türke i dr Schlacht vo Torvioll (im hütige Makedonie) bsigt. Usserdem hät dr Skanderbeg 1448 ä unerchlärte halbjährige Chrieg gege Venedig gfüert, wo immer wider d Türke unterstützt hät, un zur glyche Zit ä witre türkischi Yfall zruggschlage. Im Oktober hät dr Skanderbeg mit Venedig Fride gschlosse un hät sich welle mit em Johann Hunyadi im Kosovo vereinige, isch allerdings unterwags vum serbischi Despot Durad Brankovic ufghalte worre un z schpöt cho, um sich mit em Hunyadi vor syner Niderlag i dr Schlacht vo Kosovo z vereinige.
left|mini|Porträ vom Skanderbeg (nooch sym Tod entstande)
Im Mai 1449 isch dr Sultan Murad II. zum erschte Mol sälber gage dr Skanderbeg i s Feld zoge, hät aber numme d Burg Sfetigrad chönne ynehme. Im näggschte Johr hät dr Skanderbeg au no d Burg Berat durch Verrat verlore. Im Juni 1450 hät dr Murad II mit ca. 150.000 Maa zum erschte Mol Kruja belageret. Dr Skanderbeg hät syn Vertraute Vranakont mit dr Verteidigung vo Kruja beuftrait un hät mit synre Armee, wo nie grösser wie 20.000 Maa stark gsi isch, s türkisch Lager vo dä Berg us überfalle. Vo dä nordalbanische Stämm un em Usland isch dr Skanderbeg praktisch nüt unterstützt wore; Venedig hät sogar ä lukrative Handel mit dä Türke tribe. Im September hät sich dr Sultan schlieslich müesse us Albanie zruggziie.
Im März 1451 hät dr Skanderbeg usserdem ä Vertrag mitem Chönig Alfons vo Neapel unterzeichnet, wu dr Chönig militärischi Hilfe hät versproche un dr Skanderbeg als Vassal unter syn Schutz gnomme hät. Im April 1451 hät dr Skanderbeg d Donika, d Tochter vum Arian Thopia ghüratet. Im selbe Johr hät dr Skanderbeg ä witre Siig gege d Türke erunge, s einzig Mol, dass dr Skanderbeg em Gegner zahlemässig überlege gsi isch. Aafang 1452 hät dr Skanderbeg ä witre türkischi Pasha bsiigt. Allerdings isch’s bis 1455 eher ruehig gsi, während dr Sultan di letschte Rescht vum Byzantinische Rych erobret hät.
Im Juli 1455 hät dr Skanderbeg mit neapolitanischer Unterstützig dä Versuech unterno, Berat zruggzerobre. D Belagrig hät allerdings zur einzigi Niiderlag vom Skanderbeg gfüert. Während synrer Abweseheit isch s albanischi Heer vomene türkischi Entsatzheer ufgribe worre un zur Hälfti verlore gange. Im glyche Johr isch dr Moisi Arianit Golemi, ä enger Vertrauter vom Skanderbeg, zu dä Türke übergloffe un isch 1456 mitenere türkischi Armee zrugg cho. Dr Skanderbeg isch aber au do siigrych gsi un dr Moisi Golemi isch schlieslich begnadigt un rehabilitirt worre. Zur glyche Zit isch dr Skanderbeg durch no meh Verat wyter gschwächt worre. 1456 isch syn Sohn, dr Gjon, uf d Wält cho.
1457 isch ä riisigi türkischi Armee vo 80.000 Maa i Albanie ygfalle. Gfüert gsi sin d Türke vom Isa beg Evrenoz, em Siiger vo Berat, un em Skanderbeg sii Neffe, em Hamza Kastrioti. Vum Usland allei glo, hät dr Skanderbeg sich mit synrer Armee i dä Berg verborge, während d Türke s Land verwüeschtet hän. Ersch nooch ä paar Monet hät dr Skanderbeg mit weniger als 15.000 Maa ä Überraschungsaagriff uf d Türke unterno un i dr Schlacht vo Ujëbardha (s ”wysi Wasser”) syn gröschte Siig erunge.
Waffestillstand un wyteri Chrieg
1461 hät dr Skanderbeg ä dreijährigi Waffestillstand mit em Sultan Mehmet II abgschlosse, wo im April 1463 erneueret worre isch. Während derre ruehigi Zit hät dr Skanderbeg ä erfolgrychi Kampagne z Italie gege italienischi Adlige unterno, wo dä Chönig Ferdinand vo Neapel hän welle stürze.
Übrigens isch 1462 vomene engi Vertraute vum Skanderbeg, em Pal Engjëlli, dr Erzbischof vo Durres, s warschynlich erscht albanisch Schriftzügnis überliiferet.
Inzwüsche isch dr Skanderbeg uf alle Syte vo dä Türke umzinglet un vum Rescht vo Europa abgschnitte gsi. 1463 hät dr Skanderbeg dä Friide sälber broche, wil er erwartet hät, dass es bal e Chrüüzzuug git, un uf Dränge vum Vatikan un vu dr Republik Venedig. Dä Chrüüzzuug isch allerdings churz, nochdem Skanderbeg dä Chrieg agfange hät, i sich zämmegfalle.
1464 hät Sultan Mehmed II. dä Ballaban Badera, ä türkischer Pasha usem albanische Mat, gäge dr Skanderbeg gschiggt. Dr Skanderbeg hät au dä Aagriff zruggschlage, aber ä grossi Aazahl vo albanischi Heerfüerer sin vo dä Türke gfangegnomme worre un uf Istanbul verschleipf worre, unter andrem au dr Moisi Golemi, dr Vladan Giurica, dr Musaka Angelina, un 18 wyteri Adlige un Heerfüerer. Z Istanbul sin sii vo dä Türke brutal hiigrichtet worre.
Bald druf sin Türke us zwei Richtige, us em Weschte un us em Süde ygfalle, beidi Heer sin vo gebürtigi Albaner gführt worre. Wiider hät dr Skanderbeg d Türke bsiigt.
1466 isch dr Sultan Mehmed II. persönlich nooch Albanie cho. Dr Mehmed hät i Albanie bsunders wüescht ghuust, s ganzi Land verwüeschtet, un wer nüt i d Berg gflohe isch, isch umbrocht worre. Kruja isch vom Tanush Topia mit 4.400 Maa verteidigt worre un hät sich nüt ergebe. Nooch mehreri Monet hät dr Sultan Albanie verlo un hät dr Ballaban Badera zrugglo. Usserdem hän d Türke ä Burg i Zentralalbanie baut, s hütigi Elbasan. Schlieslich hät dr Skanderbeg au die Belagrig broche un dr Ballaban Badera isch vomene krujanischi Scharfschütz tötet worre.
Im Mai 1467 isch dr Mehmed mit 200.000 Maa ymarschirt un hät Kruja zum dritte Mol belageret. Zur glyche Zit sin türkischi Armeeä us alli Nochbarländer ygfalle, go dr Skanderbeg vo alle Syte z umzingle. Dr Skanderbeg hät sich mitem Sultan mehreri Schlachte gliiferet un d Türke us dä Bergregione fernghalte.
Tot un Vermächtnis
mini|right
Während derre Zit isch dr Skanderbeg aa Malaria erchrankt un am 17te Januar 1468 z Lezha gschtorbe. Am glyche Daag hän d albanischi Truppe unter dr Füehrig vom Leke Dukagjini gäge d Türke gwunne. Nooch sym Tod hän d Albaner unter em Leke Dukagjini wyterhin Wiiderstand gleischtet un Kruja isch ersch 1478 gfalle. Ä Johr spöter isch au Shkodra gfalle un bis uf d Bergregione isch ganz Albanie vo dä Türke bsetzt worre. Stellewys isch no bis circa 1500 Wiiderstand gleischtet worre un vor allem d abglegeni Bergregione sin nie ganz vo dä Türke bsetzt worre. Nooch dr entgültigi Niiderlag sin viili Albaner nooch Italie gflohe un hän dört bis hüt ihri Sproch un Idenität erhalte (Arbëreshë). Em Skanderbeg syn Grab z Lezha isch vo dä Türke plünderet un syni Chnoche vo dä Türke als Talisman entwendet worre, hüt stönn numme no Ruine.
Mer weiss nüt gnau, wie dr Skanderbeg usgsehe hät, alli Bilder syn noch sym Tod gmolt worre. Vum Papscht hät dr Skanderbeg dä Titel Athleta Christi verliihe bikumme.
D Theori, dass dr Skanderbeg zum Teil serbischi Vorfahre gha hät, isch nüt gänzlich uwarschynlich, wyl d adligi Familie vo Albanie un Serbie zu derre Zit oft unterenander ghüratet hän, aber s Wirke vum Skanderbeg hät sich praktisch gänzlich uf Albanie konzentrirt. Usserdem isch syn Vater ursprünglich katholisch gsi, un nüt serbisch-orthodox.
D Witwe un dr Sohn vum Skanderbeg sin, nochdem d Türke Albanie entgültig erobert hän, wie viil Albaner uf Italie gflohe. D Waffe vum Skanderbeg (zwei Schwerter un syn Helm) sin vo synre Witwe verchauft worre un sin hüt im Kunschthistorische Museum z Wien usgschtellt. I mehreri albanischi Musee syn Nochbildige usgschtellt.
Mer hört hüt vorallem i Albanie oft, dass sich Albanie gopferet heb, go Europa vor dä Türke z rette.
Literatur
Marinus Barletius: Historia de vita et gestis Scanderbegi Epirotarum principis. Romae 1510. Deutsche Ausgabe: Des aller streytparsten und theuresten Fürsten und Herrn Georgen Castrioten, genannt Scanderbeg ... ritterliche thaten / von Marinus Barletius, durch Joannem Pinicianum newlich verteutscht. Augsburg 1533.
Peter Bartl: Zum Geschichtsmythos der Albaner. In: Dittmar Dahlmann/Wilfried Potthoff (Hrsg.): Mythen, Symbole und Rituale. Die Geschichtsmächtigkeit der Zeichen in Südosteuropa im 19. und 20. Jahrhundert. Frankfurt am Main 2000, ISBN 3-631-35511-4, S. 119–139.
Sabri Godo: Skanderbeg. (Historischer Roman, deutsche Ausgabe). Verlag 8 Nëntori, Tirana 1983.
Harry Hodgkinson: Scanderbeg. London 1999, ISBN 1-873928-13-0.
Edgar Hösch: Geschichte des Balkans. Beck, München 2007, ISBN 978-3-406-50856-1.
Ismail Kadare: Die Festung. (Historischer Roman, deutsche Ausgabe). Kiel 1988, ISBN 3-89029-036-1.
Karl Kaser: Albania. Orientalisation and Balkanisation of a Balkan Country. A Contribution to an Ongoing Debate. In ders./Frank Kressing (Hrsg.): Albania. A country in transition. Aspects of changing identities in a South-East European country. Baden-Baden 2002, ISBN 3-7890-7670-8, S. 27–38.
Jirí Barthold Pontanus: Scanderbegus. Hoc est vita et res strenue feliciterq[ue] gestae, Georgii Castrioti, epiri regis, ob magna facta Scanderbegi dicti, contra Turcarum immanitatem & perfidiam [...]. Hanau 1609.
Georges T. Pétrovitch: Scanderbeg, Gerges Castriota. Essai de la bibliographie raisonnée; Ouvrages sur Scanderbeg écrits en langues française, anglaise, allemande, latine, italienne, espagnole, portugaise, suédoise et grecque et publiés depuis l'invention de limprimerie jusqu'à nos jours. Paris 1881.
Fan Stylian Noli: Historia e Skënderbeut, Gjergj Kastriotit, Mbretit të Shqipërisë 1412–1468. Boston 1921.
Simpoziumi për Skënderbeun. Inst. albanologjik i Prishtinës. (9–12 maj 1968). Prishtina 1969.
Alois Schmaus (Hrsg.): Studia Albanica Monacensia. In memoriam Georgii Castriotae Scanderbegi (Georg Castriota Skanderbeg). 1468–1968. (= Beiträge zur Kenntnis Südosteuropas und des Nahen Orients. 8). München 1969.
Oliver Jens Schmitt: Skanderbeg. Der neue Alexander auf dem Balkan. Verlag Friedrich Pustet, Regensburg 2009, ISBN 978-3-7917-2229-0
Oliver Jens Schmitt: Skanderbegs letzte Jahre. West-östliches Wechselspiel von Diplomatie und Krieg im Zeitalter der osmanischen Eroberung Albaniens (1464–1468). In: Südost-Forschung 62 (2004/05), S. 56–123.
Oliver Jens Schmitt: Skanderbeg reitet wieder. Wiederfindung und Erfindung eines (National-)Helden im balkanischen und gesamteuropäischen Kontext (15.–21. Jh.). In Ulf Brunnbauer/Andreas Helmedach/Stefan Troebst (Hrsg.): Schnittstellen. Gesellschaft, Nation, Konflikt und Erinnerung in Südosteuropa. Festschrift für Holm Sundhausen zum 65. Geburtstag. München 2007, S. 401–419.
Stephanie Schwandner-Sievers (Hrsg.): Albanian Identities. Myth and History. Indiana University Press, Bloomington 2002, ISBN 0-253-21570-6.
Kurt William Treptow: Of saints and sinners. Native resistance to Ottoman expansion in southeastern Europe, 1443–1481: George Castriota Scanderbeg and Vlad III. Dracula. Dissertation 1995, Univ. of Illinois, Urbana-Champaign. Ann Arbor (Michigan) 1995.
Weblink
Kategorie:Albaner
Kategorie:Freiheitskämpfer
Kategorie:Maa


Sprechen Sie bitte langsamer!


Tom ist bei mir.


Freiebach (amtlich Freienbach) isch e politischi Gmeind im Bezirk Hööf vum Kanton Schwyz i de Schwyz. Si bestaaht us de Ort Freiebach, Pfäffike, Hurde, Bäch und Wiile. Freiebach isch i de Aglomeration vo Züri und hauptsächlich uf d Stadt Züri usgrichtet. Dr Hauptort vor Gmeind Freiebach isch Pfäffike.
Geografi
Freiebach lit am lingge Ufer vom Zürisee, grad uf de Höchi vom Seedamm, wo uf Rapperschwil übere füert. Zum Gebiet vo de Gmeind ghöred u. a. dia beide Insle Ufnau und Lützelau, wia au d Halbinsle Hurde uf em Seedamm. Nachbersgmeinde vo Freiebach sind Rappi-Jone, Wollerau, Feusisberg und Altedorf.
Vercheer
Freiebach hät en Aaschluss a d Autobahn A3 (Züri-Chur) und lit a de Hauptstross Nr. 8 (Sangalle-Luzärn). Uf em Gmeindsgebiet sind sächs Bahnhöf. A de Zürcher S-Bahn sind d Stazione Bäch, Freiebach SBB und Pfäffike. Mit de Südostbahn werded d Bahnhöf Wollerau, Wiile, Freiebach SOB, Pfäffike und Hurde bedient. Dä Bahnhof Pfäffike lit a beidne Linie und vom Bahnhof Wollerau sind s Stazionsgebäude und di östlige Glaisaalage uf Freiebacher Bode.
Gschicht
Erschtmaligi gschichtlichi Erwähnig: Insle Ufnau und Lützelau 741 inere Urkund vom Chloster Sangalle. D Dörfer Freiebach, Pfäffike und Bäch 965, bzw. 972 i de Schänkigsurkunde vo de Kaiser Otto I. und Otto II. as Kloster Einsiedeln.
Entwicklig i de letschte Johr
Freiebach isch Ändi 20. Jaarhundert fescht gwachse. Gründ defür sind:
d Hanglaag mit Sicht uf de oberi Zürisee und d Insle Ufnau und Lützelau, im Gränzgebiet vo de Kantön Schwyz, Züri und St. Galle, zmitzt in zahlryche Nacherholigsgebiet,
d Verchehrslaag, per Autobahn A3 knapp 20 Minute vom Zürcher Stadtzäntrum und 40 Minute vom Flughafe Züri-Chlote eweg; de Baanhof vo Pfäffike isch en wichtige Isebaanchnotepunkt, Schnällzugshalt und Umschtiigistation für Büs und Poschtauto,
d Stüürpolitik mit psunders tüüfe Stüüre. Drum sind vil Chlii- und Mittelbetrieb (won Arbetsplätz gschaffe händ) und riichi Lüüt det ane zoge,
wils als Vercheerschnotepunkt z Usserschwyz guet gläge isch, sind d Bruefs- und Kantonsschuel für March und Hööf und sogar e Fernuniversität z Freiebach pout worde.
Iiwoner
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005Bundesamt für Statistik: Eidgenössische Volkszählung 2000: Bevölkerungsentwicklung der Gemeinden 1850–2000. Bern 2005 (Online uf bfs.admin.ch, Date im Aahang)
Jaar  1850  1860  1870  1880  1888  1900  1910  1920 Iiwoner 2058  2176  2056  2045  2061  2270  2359  2455 Jaar  1930  1941  1950  1960  1970  1980  1990  2000 Iiwoner 3231  3384  3950  5520  8429  9912  11186  13055
I der Iiwohnerentwicklig gseht mer guet, dass Freiebach emal as chliises Puuredorf gsii isch und wo i de 60er Jahre d Autobahn A3 bout worde isch, dänn isch es au mit der Iiwohnerzahl zügig obsi gange. De Uusländeraateil isch 2010 bi 24,6 % gläge..Bundesamt für Statistik: Regionalporträts 2012: Kennzahlen aller Gemeinden, Mai 2012
Spraach u Tieläkt
Bi de Volchszellig 2000 hend vu de 13055 Iiwoner 87,9 % Tüütsch als Hauptspraach aaggää u 12,1 % anderi Spraache.
De Tieläkt vu Freyebach ghöört zum Höuchschtalemannisch.
Statistik
Iiwohner per 30. Juni 2007: 15'149 Persone
Ausländeranteil: 22,8 %
Konfession
römisch-katholisch: 55 %
evangelisch-reformiert: 21 %
anderi: 24 %
Erwerbsarte
Landwirtschaft: ca. 2 %
Induschtrii und Gwerb: ca. 33 %
Dienschtleischtigsektor: ca. 65 %
Gsamtflechi: 20,31 km²
Kulturland: 35,9 %
Wald: 13,7 %
D Flechi vo de äinzelne Ortstäil:
Ortstäil Pfäffike: 11,5 km²
Ortstäil Freiebach: 3,0 km²
Ortstäil Wyle: 2,5 km²
Ortstäil Bäch: 2,0 km²
Ortstäil Hurde: 1,31 km²
Höchschte Punkt: Schönbode 1'022 m ü.M.
Tüfschte Punkt: Zürisee 406 m ü.M.
Schtüürpolitik
De Kanton Schwyz und d Gmäind Freiebach im psundere sind bekannt defür, das si psunders wenig Stüüre iitriibe tüend. Drum züglet vill riich Lüüt wie de Martin Ebner mit siner BZ-Bank det ane, wils eso vil Gäld chönd spare und trotzdem nöche vo de Stadt Züri sind won en grosses kulturells Aagebot und mäng Arbetsplätz häd. Das entspricht ere liberale Haltig; im Kanton Züri isch die Entwicklig aber mit Argusauge verfolgt worde. D Zürcher wärfed Freiebach vor, z schmarotze. Freiebach segi nume attraktiv, wil Züri e so nöch segi, wils aber ime andere Kanton liggi nöd über de Finanzusgliich hälfi d Zäntrumslaschte mitzträäge.
Exekutive
Dr Gmeindrat behandlet di laufende Gschäft, underbreitet die Gschäft dr Gmeindsversammlig und füehrt d Beschlüss vo dr Gmeindsversammlig und vo de Urneentscheid us. Dr Gmeindrat beschtaht us 9 Mitgliider. Jede Gmeindrat, jedi Gmeindrätin schtaht eim oder mehrere Verwaltigszwiig vor.
S politische Amt füehred mit Uusnahm vom Gmeindspräsident sämtliche Ratsmitgliider im Nebeamt us. Dr Gmeindspräsident isch sit em Urneentscheid vo 2004 im Halbamt aagschtellt.
Weblink
Ofizielli Website vo de Gmeind
Fuessnote
Kategorie:Ort (Kanton Schwyz)
Kategorie:Stadt (Schwiiz)
Kategorie:Fryebach


Arbeitest du noch in Kattowitz?


Vill Glück!


Und denn losch dr no vo de Schwiegereltere wo au Waggis sind uf dr..


Rosa Montero ist eine außergewöhnliche Frau.


Ann spielt sehr gut Tennis.


Sie wäsche Gscherr ab.


'S Globaal Eukouméénisch Konzyl 'S globaal Eukouméénisch Konzyl "Hàilige Vatter, es isch daa es Yméil daa fur Sy.“


Ich bin noch nicht bereit.


Si isch ned gschiid.


thumb|right|150px|Giuseppe Lepori
De Giuseppe Lepori (* 2. Juni 1902 z Massagno; † 6. September 1968 z Seravezza) isch en Schwiizer Politiker (CVP) gsii.
Er isch am 16. Dezember 1954 in Bundesrat gwählt worde. Am 31. Dezember 1959 hät er siis Amt übergeeh, nachdem er am 24. November siin Rücktritt erchlärt hät. Während siinere Amtsziit isch er em Poscht- und Iisebahndepartement vorgschtande.
Er isch Vizepräsident gsii im Jahr 1959.
Literatur
Urs Altermatt (Hrsg.): Die Schweizer Bundesräte, ein biographisches Lexikon, Artemis Verlag Zürich und München, 1991, ISBN 3-7608-0702-X
Weblink
Giuseppe Lepori
Kategorie:Bundesroot (Schwiiz)
Kategorie:CVP-Mitgliid (Schwiiz)
Kategorie:Rächtsawalt
Kategorie:Tessiner
Kategorie:Maa


D Eindgenosse händ sich das nöd gfalle laa, si händ welle frei sii und mitrede.


miniatur|S Dorf Agros
Agros hät ca. 1000 Iiwohner und isch eis vo dä grössere Dörfer im Troodos-Bergzug uf Zypere.
Es liit uf 1100 Meter Höhi und isch än Tourischteortschaft.
Agros isch für sis gsunde Chlima bekannt. In Agros sälber wird Rosewasser, Roseöl, Roselikör und Rosewy härgschtellt und rächt vil wird no exportiert.
Agros tuet sich vo andere zypriotische Dörfer, wo glichlige Iiwohnerzahle händ, rächt unterscheide:
Agros hät e gueti Infraschtruktur ufbaut: Chrankehuus, Tierchlinik, Altersheim, Chinderbetreuig für diä Chline bis 2 Jahr, Schpiilgruppe, Grundschuel, Sekundarschuel und es Schportzäntrum - Massnahme, wo troffe worde sind, demit d Abwanderig vo dä Jugend brämst wird (d Abwanderig hät i dä zwüsche Ziit chönne gschtoppt wärde)
Weblink
D Website vo de Gmaind
Kategorie:Zypere
Kategorie:Ort (Asie)


De Tom het mir gseit, er redi Französisch.


Du bist so ein Depp!


De Fadil hed öpis mösse ghört ha.


Hast du Eier?


Ohne Wasser könnte niemand auf der Erde leben.


Ich denke ständig daran.


thumb|e eifachi Darstellig vu Azimuth
Das (au der) Azimut (vo arabisch as-sumut - "die Wege", Plural vo asamt: "der Weg") isch die uf Nordä bezogeni horizontali Richtig zumene Gschtirn oder zumene Punkt uf der Erdoberflächi.
Die gnaui Definition vo der Aschtronomie luutet: Winkel zwüsched der Meridianebeni und em Schnittpunkt vom Vertikalchreis vomene Gschtirn mit em Horizont.
Es wird mängisch au vo Süüde her zellt - dänn hät z. B. en Schtern im Weschte statt 270° en Azimut vo 90°.
D'Geodäsie kännt usser em aschtronomischen Azimut (wo us Mässige hervorgaat) au das ellipsoidische Azimut. Das sind diä uf 0,01" gnau berechnete Richtige imene Vermässigsnetz uf em Erdellipsoid bzw. Referenzellipsoid.
Astronomisches und ellipsoidisches Azimut differiered um d'Oscht-Wescht-Komponente vo der Lotabwiichig. Im Gauß-Krüger-Koordinatensystem werded Winkel aagää, wo sich uf Gitternord (Hoch- oder x-Achse) beziehnd.
I der Navigation (Nautik, Luftfahrt) nennt mer s'Azimut zwüsched Schtandpunkt und Zielpunkt de Soll-Kurs, im Gägesatz zum tatsächliche Kurs über Grund.
I dr Kartografie verschtaht mer under Azimut de Winkel, im Uhrzeigersinn, zwüsched Geographisch-Nord (Nordpol) und ere beliebige Richtig (z. B. Marschrichtig, Kompasspeilig etc.) uf der Erdoberflächi.
Die astronomisch Navigation meint mit Azimut de Winkel vom gegissten Schtandort (kopplete Ort) zum grechnete Bildpunkt (Fuesspunkt) vomene Gschtirn.
Zur Berechnig vom Azimut vomene Gschtirn für en definierte Zytpunkt und en definierte Beobachtigsort verwendet mer zweckmässigerwiis s'nautische Dreieck.
Bi Windenergieaalage wird Azimut für alles benutzt, was mit der Windnachfüehrig vom Maschinenhuus z'tue hät. Der Azimutmotor isch de Nachfüehrmotor, s'Azimutgetriebe isch s'Planeteradgetriebe zum Nachfüehre vo dr Gondle.
Azimut i dr Schwiizer Artillerie
I dr Schwiizer Armee wird s'Azimut benutzt um e gnaui Richtigsaagab z'mache. Norde bezieht sich debii uf s'Charte-Nord.
S'Azimut wird in Artilleriepromille aagee. Dr Vollchreis wird in 6400 Teil underteilt. Abchürzig:
Es isch d'Zahl 6400 gwählt worde, will das dr uufgrundeti Wert (wäge dr Teilbarkeit) vom Umfang vomene Chreis mit r=1000m (6283) isch. Wenn mer es Gschütz um 1  dreyt, so entschpricht das i eim Kilometer Entfernig anere siitliche Verschiebig vomene Meter.
Kategorie:Astronomi


Das wird 30 € kosten.


En schöönen Aabig.


Lagerwochen Sportwochen SchulwochenSportwoche Schweiz Schullager Wandern / ÜbernachtenBildbearbeitungskurs Schwimmen Region Solothurn und CHBadis / Schwimmbad Region SolothurnBadi Messen / Schwimmbad Messen..


Ihr werdet verrückt.


thumb|Adolf Muschg, 2008 in Lausanne
De Adolf Muschg (* 13. Mai 1934 z Zolike im Kanton Züri) isch en Schwiizer Schriftsteller und Literaturwüsseschaftler. Er gilt als eine vo de bedütendschte Schriftsteller vo de düütsche Gägewartsliteratur.
Är het vili Romän gschribe, unter anderem au provokanti wie biischpilswiis Wenn Auschwitz in der Schweiz liegt. Är het au s lange und engagierte Vorwort vom radikale Mars vom Fritz Zorn verfasst, är isch sogar a de Entdeckig vo däm Buech mitbeteiliget gsi. Eis vo de Theme vo sim Sppätwärch isch immer wieder d´Alterserotik. Bi sinnere Themewahl, im allgemeine, het är sich vo sini Kritiker aber scho de Vorwurf müesse gfalle lah, är seyg en Schriftsteller, wo sin Schtoff nid us de Erfahrig ziegi.
Läbe
Är het Germanistik, Anglistik und Philosophie z Züri und Cambridge studiert und über de Ernst Barlach promoviert. Sini Halbschweschter isch d Jugendbuechautorin Elsa Muschg gsi.
Vo 1959 bis 1962 het är als Gymnasiallehrer z Züri unterrichtet, dena verschiedenigi Schtelle als Hochschuellehrer, unter anderem z Dütschland (Universität Göttinge), Japan und de USA gha. 1970–1999 isch är Profässer für düütschi Schprach und Literatur a de ETH gsi.
1974 het är für "Albissers Grund" de Hermann-Hesse-Priis gwunne. Sit 1976 isch är Mitgliid vo de Akademie der Künste in Berlin, denäbe isch är Mitgliid vo de "Akademie der Wissenschaften und der Literatur" Mainz sowie de "Deutschen Akademie für Sprache und Dichtung" in Darmstadt. 2003 isch är zum Präsidänt vo de Akademie der Künste in Berlin gwählt worde. Vo däm Amt isch är am 15. Dezember 2005 überraschend zruggträtte. Grund für die Entscheidung siged «unüberbrückbari Differänze mit em Senat vo de Akademie» gsi. De Umzug in Neubau am Pariser Platz seyg nid defür gnutzt worde, d´Aktivitäte vo de Akademie schtercher i´d Öffentlichkeit z´träge.
Er läbt i de Schwiiz, z Mänidorf bi Züri.
Wärch
1965 Im Sommer des Hasen; ISBN 3518367633
1967 Gegenzauber
1968 Fremdkörper
1968 Rumpelstilz. Ein kleinbürgerliches Trauerspiel
1969 Mitgespielt
1971 Die Aufgeregten von Goethe. Ein politisches Drama
1975 Albissers Grund, Kriminalroman
1976 Entfernte Bekannte
1976 Kellers Abend. Ein Stück aus dem 19. Jahrhundert
1976, 1977 Vorwort zu: Mars vom Fritz Zorn
1982 Leib und Leben
1984 Das Licht und der Schlüssel. Erziehungsroman eines Vampirs, Roman
1986 Goethe als Emigrant
1987 Der Turmhahn und andere Lebensgeschichten
1993 Der Rote Ritter. Eine Geschichte von Parzival
1994 Herr, was fehlt euch? Zusprüche und Nachreden aus dem Sprechzimmer eines heiligen Grals
1995 Nur ausziehen wollte sie sich nicht
1995 Die Insel, die Kolumbus nicht gefunden hat. Sieben Gesichter Japans
1998 O mein Heimatland!
2001 Sutters Glück; ISBN 3518412140
2002 Das gefangene Lächeln. Eine Erzählung; ISBN 3518413511
2003 Gehen kann ich allein und andere Liebesgeschichten; ISBN 3518414623
2004 Der Schein trügt nicht. Ueber Goethe; ISBN 3458172017
2005 Eikan, du bist spät; ISBN 3518416693
2008 Wenn es ein Glück ist. Liebesgeschichten aus vier Jahrzehnten, 2008
2008 Kinderhochzeit, Roman, 2008
Schrifte
1977 Gottfried Keller  (Biographii)
1981 Literatur als Therapie? Ein Exkurs über das Heilsame und das Unheilbare. Frankfurter Vorlesungen
1991 Zeichenverschiebung, Über japanische Lebens- und Denkart
1997 Wenn Auschwitz in der Schweiz liegt
2005 Was ist europäisch? Reden für einen gastlichen Erdteil
Uuszeichnige
1968 Conrad-Ferdinand-Meyer-Priis
1974 Hermann-Hesse-Priis
1984 Zürcher Literaturpriis
1990 Carl-Zuckmayer-Medaille
1993 Ricarda-Huch-Priis
1994 Georg-Büchner-Priis
2001 Grimmelshausen-Priis
2004 Dütsche Verdienschtorde
Literatur
Manfred Dierks (Hrsg.): Adolf Muschg. Suhrkamp Verlag, Frankfurt am Main 1989, ISBN 3-518-38586-0.
Judith Ricker-Abderhalden (Hrsg.): Über Adolf Muschg. Suhrkamp-Verlag, Frankfurt am Main 1979, ISBN 3-518-10686-4.
Rüdiger Schaper: Wer im Glashaus schwitzt. Akademie-Präsident Adolf Muschg gibt auf. In: Der Tagesspiegel Nr. 19047, Berlin, 16. Dezember 2005; S. 25.
Renate Voris: Adolf Muschg. C.H. Beck Verlag, München 1984. ISBN 3-406-30165-7.
Anne Meinberg: Von der Liebe will ich erzählen. Liebe und Sexualität im Erzählwerk von Adolf Muschg. Eine vergleichende Textanalyse ausgewählter Erzählungen unter Einbeziehung des Romans "Eikan, du bist spät". Bouvier-Verlag, Bonn 2007, ISBN 978-3-416-03204-9.
Klaus Isele / Adrian Naef (Hrsg.): Dasein als Da Sein. Adolf Muschg zum 75. Geburtstag. Edition Isele, Eggingen 2009, ISBN 978-3-86142-463-5.
Alexandre Mirlesse: En attendant l'Europe (Rencontre avec Adolf Muschg). La Contre Allée, Lille 2009, ISBN 978-2-917817-01-8.
Weblink
d Website vom Adolf Muschg
Publikationen vo und über dr Adolf Muschg im Katalog Helveticat vo dr Schwyzerische Nationalbibliothek
Autoreportrait vom Suhrkamp Verlag
Adolf Muschg uf lyrikwelt.de
Kategorie:Zürcher
Kategorie:Literatur uf Dütsch
Kategorie:Literatur (21. Joorhundert)
Kategorie:Literatur (20. Joorhundert)
Kategorie:Autor
Kategorie:Literaturwüsseschaftler
Kategorie:Lehrer
Kategorie:Hochschuellehrer z Göttinge
Kategorie:Hochschuellehrer z Züri
Kategorie:SP-Mitgliid
Kategorie:Person (Zolike)
Kategorie:Maa
Kategorie:Läbigi Person


Am Frytig dr 27.02.09 ab de 7ni zoobe verastalte mir e Vorfasnachtsoobe im Käller vo dr Vorstadt – Hyler an dr Binningerstross 110 in Allschwil (Ziegelei Areal bim Paradies).


Für 3 Mönet muessi jetzt im Land bliibe, schunsch isch die ganzi üebig für nütt gsi.


Di Demokratischi Volkspartei (DVP), nöd z verwechsle mit dr Düütsche Volkspartei, isch hüt under em Name FDP/DVP dr Landesverband Bade-Württeberg vo dr Freie Demokratische Partei (FDP) (lueg FDP Bade-Württeberg).
Gschicht
Düütsches Riich
D DVP isch im Königriich Württeberg i de 1860er-Jahre ggründet worde und isch dr Zämeschluss vo viilne demokratische Revolutionäre vo 1848. Sie isch lang di beschtimmendi politisch Chraft im "Ländle" gsii. Bi dr Gründig vo dr Düütsche Demokratische Partei (1919) händ sich d "Demokrate", wie sie vo dr Bevölkerig nur gnännt worde sind, dere linksliberale Partei aagschlosse und sind dene ihre Württemberger Landesverband worde. 1933 händ sie sich uf Druck vo de Nationalsozialischte ufglöst, um eme Verbot zuvor zchoo.
Bundesrepublik Düütschland
1945 isch d DVP vo liberale Persönlichkeite wie em Theodor Heuss und em Reinhold Maier wiederggründet worde. Sie hät sich 1948 a dr Gründig vo dr FDP in Heppeheim beteiliget und isch sither dr entschprächendi Landesverband, zerscht in Württemberg-Bade und Württemberg-Hohezollere, nach Gründig vom Land Bade-Württemberg under dr Bezeichnig FDP/DVP im gsamte Südweschtschtaat. Mit em Reinhold Maier (i Württemberg-Bade und Bade-Württemberg) hät d DVP de einzig liberali Minischterpräsident i dr Bundesrepublik Düütschland gschtellt. D DVP isch bis 2026 dr einzigi FDP-Landesverband gsi, wo no nie a dr Fünf-Prozent-Hürde gscheiteret isch.
Wahlergebnisse
Bundestagswahlergebnisse in Bade-Württemberg
1949: Württemberg-Bade: 18,2% - 7 Sitz / Württemberg-Hohezollere: 15,3% - 1 Sitz
1953: 12,7% - 9 Sitz
1957: 14,4% - 11 Sitz
1961: 16,6% - 12 Sitz
1965: 13,1% - 10 Sitz
1969: 7,5% - 6 Sitz
1972: 10,2% - 8 Sitz
1976: 9,1% - 7 Sitz
1980: 12,0% - 9 Sitz
1983: 9,0% - 7 Sitz
1987: 12,0% - 9 Sitz
1990: 12,3% - 10 Sitz
1994: 9,9% - 8 Sitz
1998: 8,8% - 7 Sitz
2002: 7,8% - 6 Sitz
2005: 11,9% - 9 Sitz
Landtagswahle
Württemberg-Bade
1946: 19,5% - 19 Sitz
1950: 21,1% - 22 Sitz
Württemberg-Hohezollere
1947: 17,7% - 11 Sitz
Bade-Württemberg
1952: 18,0% - 23 Sitz
1956: 16,6% - 21 Sitz
1960: 15,6% - 18 Sitz
1964: 13,1% - 14 Sitz
1968: 14,4% - 18 Sitz
1972: 8,9% - 10 Sitz
1976: 7,8% - 9 Sitz
1980: 8,3% - 10 Sitz
1984: 7,2% - 8 Sitz
1988: 5,9% - 7 Sitz
1992: 5,9% - 8 Sitz
1996: 9,6% - 14 Sitz
2001: 8,1% - 10 Sitz
2006: 10,7% - 15 Sitz
Literatur
Paul Rothmund, Erhard R. Wiehn, Die FDP/DVP in Baden-Württemberg und ihre Geschichte. Stuttgart 1979.
Kategorie:Dütschi Partei
Kategorie:Liberali Partei


thumb|Hellas Planitia. S'Photo isch us mehrere Ufnahme vu dr Rümsonde Mars Global Surveyor zämmegsetzt worre
D' Hellas Planitia (lat. Gricheland-Ebeni) isch dr gröscht Impaktkrater uffem Mars un nooch em Südpol-Aitken-Becke uffem Erdmo dr zweitgröscht bekannt Karter in üserm Sunnesystem.
Si befindet sich uf dr südliche Marshalbchugel un isch uf Hellas, dr klassisch Namme fier Gricheland, daift worre.
thumb|left|Topopgraphischi Charte vum Hellas-Ischlagbecke
D' Hellas Planitia isch vor guet 3,9 bis 3,5 Mrd. Johre in dr Noachische Periode dur dr Ischlag vume chilometergrosse Asteroid entstande. S'Becke het e Durmesser vu bis zue 2.100 km und isch mit ere Diefi vu bis zue 9 km die diefscht Gegend uffem Mars. Um dr Krater rum verlauft e Ring us ufgworfenem Material vu guet 2 km Höchi.
Kategorie:Mars (Planet)


Die Frau ist schön.


Sanggale (IPA: ; dt. St. Gallen, fr. St-Gall, it. San Gallo, rät. ) isch e Stadt i de Schwiiz und d Hauptstadt vom gliichnamige Kantoo Sanggalle.
Sid em früene Middelalter het s Chlooschter Sanggale im alemannische Gebiet e grossi Bedüütig gha. D Stiftsbiblioteek im barocke Nöibou vom Chlooschter isch es einzigartigs Kulturguet, wo als UNESCO-Wälterb verzeichnet isch.
D Stadt Sanggale hät 75'522 Iiwohner (Dezember 2017). Si isch s Zäntrum vo dr Regioon im Südweschte vom Bodesee.
Geografii
Sanggalle liit im ene Hochtaal zwüschet zwee Hügel am Rand vom Alpstei-Gebirg, em Rosebärg und em Froidebärg. Vo dene uus hät me e schöni Uussicht uf t Stadt und bis zum Bodesee abe. Im Weschte vo de Stadt flüsst d Settere im ene tüüffe Tobel, wo vo hööche Brugge för Auto und Züüg öberspannt werd. Dur s Taal flüsst d Steinach zum Bodesee.
D Stadt liit uf dr Höchi vo 665 bis 750 m ü.M. und isch drum aini vo de Schwiizer Schtädt, wo bsunders höch liget.
Sanggale het drü Stadtdeil: d Stadtchreis Wescht, Zäntrum und Oschte, und 14 Kwartiergruppe. Die heisse:
Winkle
Brugge
Lache
Rosebärg
Riethüsli
Sant George
Innestadt
Nordoschtkwartier
Südoschtkwartier
Rodmonte
Langgass-Häiligchrüüz
Sampfiide
Notkersegg
Noidorf
Gschicht
mini|s Chloster Sanggale
Dr Afang vo Sanggale hanget ganz mit dr früene Gschicht vom Chlooschter Sanggale zäme.
Bis is früene Middelalter isch die Region en grosse Wald gsi, wo vom Bodesee bis zum Säntis ggangen isch. D Afäng vo de Sidlig Sanggale gönd uf de irisch Mönch Gallus (* öppe 550; † 620 oder 640), en Schüeler vom Columban zrugg, wo 612 am Fluss Schteinach e Aisidler-Chlause errichtet hät. Noch sim Tod isch d Aisidelai halbwegs i Vergessehait groote.
Öppe um 720, also hundert Joor noch em Tod vom Gallus, hät de alemannisch Prieschter Otmar zu Eere vom Gallus am Wallfahrtsort en Abtai gründet und si nochem Hailige binennt (lat. monasterium sancti Galli).
Sanggale isch zunere Zuefluchtsschtätt für irischi Glehrti und Künschtler worde, wo i ihrere Heimat vo de Wikinger und de Däne vofolgt worde sind. Es sind witeri Ort oder Chile noch em Gallus benennt worde. En Originalplan vom ene Chloschter, wo i de Stiftsbibliothek Sanggale ufbewahrt wird und öppe um 820 entschtande isch, vomittlet e gnaui bildlichi Darschtellig vom ideale Chloschter mit allne Detail.
Sanggale liit am Jakobsweg vo Rorschach uf Ainsidle.
Ab 1526 hät de domolig Bürgermeischter und Humanischt Vadian d Reformation in Sanggale gfüert. Derno sind d Stadt und s Chlooschter tränti politische Aktööre gsi.
Anne 1798 isch i dr Helvetik de Kanton Sanggale gründt wore, und sid dänn isch Sanggale dem sini Hauptstadt.
Politik
D Legislative vo de Stadt isch de Gross Gmaindroot. Sini 63 Mitglider werded ali vier Joor vom Volk gwählt. De Gmaindrot tröfft sich jede Monet zu öffetliche Sitzige. De Stadtroot mit füf Mitglider bildet d Exekutive und wird ebefalls für vier Joor gwählt.
Die füf Stadtröt sind für die Sache zueschtändig:
Schtadtrot  Partei  Direktion Thomas Scheitlin  FDP Innepolitik und Finanze Sonja Lüthi  glp Sozials und Sicherheit Maria Pappa  SP  Bau und Planig Peter Jans  SP  Technischi Betriib Markus Buschor  Parteilos  Schuel und Sport
D Stadtpresidäntin isch d Maria Pappa (SP).
Wirtschaft
D Textilinduschtri spilt au hützetags no e grossi Rolle, d Stadt isch aber nüme so abhängig devo, wie früener, will anderi Bransche wie d Maschineinduschtri, di optisch Industri und vil Dienschtleischter sich i de Stadt niderloo händ.
Vochehr
De Hauppahnhof Sanggale isch für d Oschtschwiiz zentraal. Vo Sanggalen us cha mer s Rintal, de Bodeseeruum, s Appezöll Inner- und Osserode, d Zentralschwiiz und s Gebiet vo Züri guet mit em Zug erreiche.
Näbet em Hauptbahnhof gits no d Bahnhööf Sampfide, Hoogge, Brugge und Winkle. Zmitz dur d Schtadt faart au no d Trognerbahn. Si vebindet Sanggalle mit em Spiicher und mit Troge im Kantoo Appezell Osserode. D Appezeller Bahn fahrt vo Sanggalle uf Appezell.
Bi Sanggale chunt d Autobaan A 1 dure, wo vo Gemf bis ins Sanggaler Rintl gaat.
D Verchehrsbetrib vo de Stadt Sanggale (VBSG oder Sanggaller Bus) händ e dichts Bussnetz mit 11 Linie. Näbet de Steinach fahrt s Müleggbähnli zu de Drü Weiere ufe, em Noherholigsgebiet bi Sant George. Bis 1957 hät Sanggale au e Tram kha. Uf em Teil vo sine Schine faart ets d Trognerbahn.
Kultur
miniatur|d Tonhale z Sanggale
Sprooch und Literatur
Abrogans, s eltischte Buech mit oberdüütsche (alemannische) Mundartwörter, i dr Stiftsbiblioteek
Gselschaft für düütschi Sprooch und Literatur Sanggalle
För Lüüt, wo uf Tielekt gschribe hend, lueg une unter «Lüüt».
Theater
Im Theater Sanggale wärded Opere, Musicals, Tänz und Theaterschtuck uufgfüert.
I de Chällerbühni wird Chliikunscht uufgfüert.
Im Theater Parfin de Siècle isch au d Chliikunscht dehai.
Und im Palace gits Musig und anderi kulturelli Läckerbisse z gseh.
S Figuuretheater (ehemols Puppetheater) zeigt Theaterschtuck für chlini und grossi Chinder.
Museeè
s Historisch- und Völkerkundemuseum
s Kunschtmuseum
d Kunschthale Sanggale
s Naturmuseum
s Museum im Lagerhuus
s Textilmuseum
d Schtiftsbibliothek
de Botanisch Garte
Musig
s Sinfoniiorcheschter Sanggale git nebet em Dienscht am Stadttheater vil sinfonischi Konzert i de Tonhale. Me cha au Gascht- und Chammerkonzert i de Tonhale ghöre.
s Open Air Festival mit Rockmusig im Sittertobel
d Grabehalle mit Rock- und Wältmusig
s Palace mit Rock-, Wält- und progressive Musig
s KUGL mit allerhand neumöödiger Musig
Dachs, e Mundart-Pop-Gruppe
Bauwärk
d Altstadt
de Stiftsbezirk: UNESCO-Weltkulturärbi mit de Kathedrale und de Stiftsbibliothek
s Wooghuus
d Erschtstockbeizli
s Stadttheater
d Tonhalle
d Sanktlauränzechirche
d Sanktmangechirche
die Reformiert Chile Linsebüel
de Hauppahnhof
s Laagerhuus
de Tröchneturm wo früener Stöff vo de Textilindustrii tröchnet wore sind
de Root Platz
d Busschtazion vom Santiago Calatrava
d Lokremise, es Kulturzentrum mit Theater, Kino, Uusstelligsrüüm und Reschti
Landschaft
de Wildpark Sant Peeter und Paul, wo 1892 gründt woren isch. Er hät als erschte i de Schwiiz ane 1906 wider agfange Stäiböck züchte, wo us eem königliche Naturschutzpiet im Aostataal gschmugglet wore sind.
Bildig
Z Sanggale hets e bekannti Universität, mer nennt si normalerwis HSG für «Hochschule St. Gallen», und es paar gueti Middelschuele.
d Universität Sanggale für Wirtschafts-, Rechts- un Sozialwüsseschafte (HSG)
t Kanti Sanggale (KSBG) het au en schöne chline Park, de 'Kantipark'
de Talhof
d Pe-ha-es, di pedagogisch Hochschuel (PHS)
A de Fachhochschuel (FHO) chamme sich i de Bereich Technik, IT, Bau, Planig, Wirtschaft, soziali Arbet und Xundheit witerbilde.
D Flade (offiziell: «Katholische Kantonssekundarschule St. Gallen») isch d Sekundarschuel vom katholische Konfessionsteil vo St. Galle, also em Bischtum Sanggale understellt. Si überninnt s Erb vo de Chloschterschuel wo de Heiligi Opmar im 8. Johrhundert gründet hät. Es isch demit eini vo de ältischte no bestehende Schuele nördlich vo de Alpe.
Sport
die Drü Weiere, e Noherholigsgebiet mit drei Naturweier
de FC Sanggalle (FCSG) isch de ältischt Fuessballclub i de Schwiiz und eine vo de älteschte ufem Europäische Feschtland. Er isch 1879 gründet wore. Z letschtmol Meischter ischer im Johr 2000 wore. Berüemti (Ex-)Schpiiler sind de Tranquillo Barnetta, de Ivan Zamorano, de Hugo Rubio, de Weltmeischter Marco Tardelli, de Jörg Stiel, de Charles Amoah, de Ratinho, de Armin Veh, de Luigi Stomeo, de Fredy Scheiwiller, de Hanspeter Zwicker und viili mee.
de TSV Sanktopmar (TSV St. Otmar) isch en erfolgriche Handballclub. Er isch mehrmols Hallemeischter und früener au hiundto Feldmeischter wore.
de Inline One Eleven isch de Aalass für die wo wönnd 111 Kilometer mit Rollschue mache.
Voranschtaltige
d OLMA, d Schwiizer Landwirtschaftsmäss mit de berüemte Brodworschd
s Oupenär Sanggale im Sitteretal
d OFFA, d Früeligsmäss
d Feschtspiil um de Chloschterplatz
de CSIO, wo jöörlech z Sanggale stattfindet
de Veschuss zum Ehrefödlebürger (FÖBÜ) findet jewiils a de Fasnacht schtatt
de Inline One Eleven isch mit 111 km s längscht Rennä z Europa für Rollschüäler
Lüüt
Hermann Guggenbühl (1908–1960), Architäkt
Frida Hilty-Gröbly (1893–1957), Mundartschriftstelleri
Notker I. Balbulus (de Staggeli) poeta († 912), en Musiker und Dichter im Chlooschter Sanggale
Notker II. Piperisgranum (Pfäfferchorn) medicus († 975), en Arzt und Mooler im Chlooschter Sanggale
Notker III. Labeo (de Tütsch) († 1022), en Universalglehrte und Öbersetzer im Chlooschter Sanggale
Georg Thürer (1908–2000), Germanischt und Schriftsteller
Ines Torelli (1931–2019), Schauspileri
Clara Wettach (1888–1979), Gschäftsfrau und Mundartschriftstelleri
Sanggallerlei
D Brodwoorscht vo Sanggalle isch di bichanntischti vor Schwiiz. Im Oktober 2008 isch de Name offiziell gschützt worde. Siither dörfed nur no Metzger us St. Galle, em Thurgau und em Appenzellische eri Würscht als St. Galler Brodwoorscht verchaufe.
S Sanggaller Broot und d Sanggaller Püürli sind wiitume bekannt.
De Sanggaller Chlooschterplan, wo zwösched 819 und 830 im Chlooschter Riichenau entstanden isch, gilt as elteschti Archidekturzaichnig vom Obetland. Sit em Augschte 2012 dient er as Bauplan för de Campus Galli z Mässkirch.
S ältescht Dokumänt im dütschsprochige Ruum, wo Bier erwähnt, liit im Sanggaller Stiftsarchiv. Es isch e Schänkigsurkund us em Johr 754.Back und Brau vor 1250 Jahren Artikel uf nzz.ch vom 6. Augschte 2004
D Schützegarte isch di ältescht Brauerei i de Schwiz.
De ältischte Fuessballclub vom eropäische Festland isch de FCSG.
De Flugpionier Walter Mittelholzer isch en Sohn vo de Stadt.
Di bekannti Märlifee vo de Dütschschwiitz, d Trudi Gerster, isch am 6. September 1919 z Sanggalle uf d Wält cho.
De Vadian (1484–1551), en Humanischt, Mediziner, Glehrte, Reformator und Bürgermeister, isch z Sanggalle uf d Wält cho, hät dai gwirkt und ischt o döt gstorbe.
I de Kathedrale vo Sanggalle hät am 2. Mai 2016 s Projekt Chile mit* de Froue eren Pilgerwäg uf Rom gstarted.
Roman Riklin (* 1971), en Sanggaller Komponist, Musiker, Autor und eine vom Trio Heinz de Specht
Weblink
d Website vö de Schtadt Sanggale
d Homepage vo de Vochehrsbetriib (Sanggaller Bus)
d Website vom Theater Sanggale und vom Sinfonieorchäschter Sanggale
d Website vom Openair Sanggale
Fuessnote
Kategorie:Ort (Kanton Sankt Galle)
Kategorie:Stadt (Schwiiz)
Kategorie:Kantonshauptort (Schwiz)


Gibt es dort ein Café?


Sprinte, Hürdelauf und Wärfe das chasch bi de Liechtathlete.


Das Buch ist schwarz.


thumb|Manfred Rommel am 4.9.2004 in Schtuegert
Dr. h. c. Senator e. h. Manfred Rommel (* 24. Dezember 1928 en Schtuegert; † 7. November 2013) ischt von 1974 bis 1996 Oberbürgermeister von Schtuegert gwä. Er gilt als oiner von de beliebteschte Kommunalpolitiker von dr CDU.
Er isch dr Sohn vom Generalfeldmarschall Erwin Rommel. Er hot sei Abitur 1947 en Biberach an der Riß gmacht ond aschließend en Dibenga  Rechts- on Staatswissenschafta studiert. 1956 hot er sei erschte Aschtellung en dr Landesverwaldong ghet. Dort isch er 1959 Regierungsrat ond no persenlicher Referent vom domoliga Innenminister Hans Filbinger worda. 1971 hot er no als Ministerialdirektor ens Finanzministerium gwechslt on isch na schpäter dort Staatssekretär worda.
1974 isch dr Rommel als Nochfolger vom Arnulf Klett zom Oberbirgermeischter dr Stadt Schtuegert gwählt worda.
Er isch seit 1996 Ehrabirger von Schtuegert gwä. Au em Ruheschtand isch er no emmer a beliebter Redner on gfrogter Autor gwä.
Überregional bekannt worde isch er als Präsident vom Deitsche Schtädtetag.
Auszeichnonga
Präsident der Freiherr-vom-Stein-Gesellschaft
Orden wider den tierischen Ernst (1982)
Orden des Großoffiziers im Orden von Oranien-Nassau (1982)
Ehrensenator der Fachhochschule für Technik Stuttgart (1982)
Ehrendoktor der University of Missouri-St. Louis (1983),
der Maryland University und
der University of Wales
Ritter der Ehrenlegion der Französischen Republik (1985)
Kommandeur der Ehrenlegion der Französischen Republik (2002)
Guardian of Jerusalem (1987)
Commander of the Order of the British Empire (1990)
Verdienstmedaille des Landes Baden-Württemberg
Theodor-Heuss-Medaille
General-Clay-Madaille
Dolf Sternberger-Preis
Karry Preis
Großes Verdienstkreuz mit Stern und Schulterband des Verdienstordens der Bundesrepublik Deutschland
Friedrich-E.-Vogt-Medallie (1996)
Seine Biacher (a Auswahl)
Trotz allem heiter - Erinnerungen, Ullstein-Taschenbuch, 2003, ISBN 3548365965
Soll und Haben, Ullstein-Taschenbuch, 2003, ISBN 3548364527
Wir verwirrten Deutschen, Ullstein-Taschenbuch, 1989, ISBN 3548346146
Abschied vom Schlaraffenland. Gedanken über Politik und Kultur., Deutsche V.-A., 1987, ISBN 3421060819
Holzwege zur Wirklichkeit, Hohenheim Verlag, 2001, ISBN 3898500268
Das Land und die Welt, Hohenheim Verlag, 2003, ISBN 3898500993
außerdem Sammlonge vo seine Sprich, Gedicht ond Witz, rausgeba vom Frank-Ulrich Planitz.
Biacher iber Ihn
Manfred Rommel - Bilder einer Ära.  Von Horst Rudel und Thomas Borgmann, DRW-Verlag, 2000 1. Auflage, 110 Seiten mit 150 s/w-Fotos, ISBN 3871814563
Weblink
Dokumentation des mdr über Manfred Rommel
Reden anlässlich der Ernennung zum Ehrenbürger der Universität Stuttgart am 18. Mai 2005 (PDF, 9,8 MB)
Manfred Rommel uf dr Homepage vo dr Landeshauptstadt Stuegert
Nachruef auf Manfred Rommel: Ein Glücksfall für Stuttgart
Kategorie:CDU-Mitgliid
Kategorie:Person (Stuagert)
Kategorie:Komandöör vo dr Eerelegioon
Kategorie:Maa
Kategorie:Wirtteberger


Tom spielt immer Videospiele.


Sie haben mir viele schöne Fotos gezeigt.


Das ist ein Buch über Sterne.


Ich han versuecht z flüchte.


Denn hets gheisse Versteckis spiele wie in de gute alte Zyte, doch damals isches wäsentlich eifacher gsi, well meh dört au nonig 3 mol so breit gsi isch wie de Baum -.- Bim Wohrheitsspiel het de skipper alles gäh aber d Regele hetter nonig usegfunde.


S Buech isch wiis.


Das Buch ist rot.


Würd mi freue we dr mi chli chöntet bim entscheide ungerstütze Zwei Dinge sind unendlich: Das Universum und die menschliche Dummheit.


Ich han s Gschirr gmacht.


Ich bi ledig.


Sie können mitkommen.


Bist du sicher?


Är hed mer ned glaubt.


Können wir es machen?


Wieso hesch d Gruppä verla?


Wir brauchen Sie hier im Büro.


Die kleinsten Unteroffiziere sind die stolzesten.


Alle deine Katzen sind grau.


Mein Wunsch ist, dir bei diesem Problem zu helfen.


Wenn du möchtest, kann ich ihm deine Handynummer geben.


Chasch der dini satzzeiche süscht wo hi schiebe ich weiss nid öbi mer das würd zuetraue, isch jo doch no e gwüssi Verantwortig! aber finds geil machsches, han aber au scho ghört, dass d Rechtslag meh als umstritte isch im Kanton Züri..


Wellmer jo sicher en Grossichauf mitde ÖV macht..


Ich ha Durscht.


Mir gaats guet, danke.


Eisen ist härter als Gold.


Wäm sis Hus isch da?


Gäärn gscheh.


Bim Ratzinger isch’s e gueti Sach, und e mängge dänggts, Friehner hesch uf Gott no gwartet, bis er seit jetzt länggts.


mini|Dafele bi der Quelle vo dr Breg
D Donau entschpringt im Schwarzwald-Baar-Kreis im südliche Bade-Württeberg und goht durch insgsamt zehn europäischi Länder, bevor si i s Schwarze Meer mündet. De Fluß isch 2845 beziehungswiis 2888 Kilometer lang, je nochdem, ob mer ab Donaueschinge oder ab der Quelle bi Furtwange rechnet.
Drei Theorie iber de Donauurschprung
mini|Quelle bim Donaueschinger Schloß
mini|d Motter Baar zoeget ire Deechter Donau de Weg
mini|Bregquelle bi Furtwange
Brigach und Breg
„Brigach un Breg bringe d Donau zweg.“ So goht en alte Merkschpruch, wo villi Liit scho i de Schuel uswendig gleert hond. Di zwoe Flüss Brig und Breg kummet beidi us em Schwarzwald und vereiniget sich am Oschtrand vo Donaueschingè wennige Metter vorr de Brugg vo de B27. Wem mò im Merkschpruch folgè duèt, lyt ergo Donaueschingè gar nit a dè Donau, sondern a dè Brigach und müèsst korrekterwys Brigachingè heißè.
D Brigach isch 43 km lang und entschpringt uff 925 Meereshöhi weschtlech vo Brigach, eme Dorf bi Sankt George, goht vo dert iber Villinge und d Gmond Brigachtal gi Donaueschinge.
De länger vo de zwoe Quellflüss isch d Breg. Sie isch 46 km lang, entschpringt uff 1078 Meter Meereshöhi nördlech vo Furtwange bi dr Martinskapelle und goht iber Vehrebach, Wolterdingen, Briilinge und Hifinge gi Donaueschinge. Erscht ab dere Stell, wo sich Brigach und Breg treffet, hoeßt de Fluß offiziell Donau.
D Quelle bim Donaueschinger Schloss
De Donaubach isch e glei Bächli, wo nebem Fürschtlich Fürschtebergische Schloss mitte i de Stadt Donaueschinge us ere Kaarschtquelle entspringt. De Bach goht e paar hundert Meter durch de Fürschtlich Park und lauft denno i d Brigach, kurz bevor sich d Brigach mit de Breg veroeniget. D Quelle bim Schloß isch sit em 18. Johrhundert mit ere Muur iigfasst. Hit stoht dert e greisrund Quellbecke mit ere Figuregruppe vom Adolf Heer us dem Johr 1895, wo darschtellt wi d Motter Baar ire Deechter Donau de Weg zoeget. D Kaarschtquelle bim Donaueschinger Schloß gilt im Allgemeine als historischi Donauquelle. Wiè mò im Merkschpruch entnää cha, fangt d Donau historisch gsää am Zämmefluss vo Brigach un Breg aa, besaiti Karschtquèllè isch also nu dè unterscht Zuèfluss vo dè Brigach, mee nit. Vomuètlich hèt mò uss touristischè un honorigè Gründ d Quèllè in fürschtèbärglichè Schlosspark volait. Honorig deswegè, well Eschingè, wie obbè scho erlütterèt, suscht gar nit a dè Donau lyt, mò dè Residenzstadt uff dè Baar asè abber d Ehr gnõ het.
D Bregquelle bi Furtwange
D Bregquelle isch nerdlich vo Furtwange am Kolmehof und ka ebefalls als e Donauursprung gelte. Fer d Bregquelle sprechet zum oente hydrologischi Gründe, well d Breg vergliche mit de Brigach länger isch und meh Wasser het, und usserdem d Quelle 150 Meter höher liit wi selli vo de Brigach. Geologisch spricht defir, daß vo allene Donauzueflüss, wos giit, d Bregquelle am wiiteschte vo de Mündung im Donaudelta entfernt isch. Us dene Gründe wird au d Bregquelle immer wider als Donauquelle bezoechnet.
Ned anerkannte Meinunge
I de Vergangeheit hets au Versueche gä zum d Brigachquell oder d Quell vom Inn im Engadin (gnau gnoo d Quell vo dere irem Sytebach Flaz) als Donnäquell z deklariere. De Inn isch de Nebefluss mit de hechschtglegene Quell ond fiahrt am Zemmefluss mit de Donnä in Passau em Durchschnitt meh Wasser als d Donnä. Trodzdemm send sellige Meinunge niä allgemein anerkannt worre und werret als lokalpatriotisch motiviert agsea.
Lueg au
Donauvosickerigè
Geodatene
Donaubachquelle:
Bregquelle:
Zemmetfluss vo Brigach und Breg:
Weblink
Websiite vom Kolmehof an de Bregquelle mit uusführliche Informatione
Websiite vom Fürstenberg-Gymnasium Donaueschingen mit historische Bild-Dokumente zum Donaubach
Kategorie:Donau
Kategorie:Geografii vo Bade-Württeberg
Kategorie:Furtwange im Schwarzwald
Kategorie:Schwarzwald-Baar-Kreis
Kategorie:Quälle


D Onwiisungsiberdeckungstescht, z. T. au C0-Test gnennt, isch de minimalscht Tescht unter de Iberdeckungsteschts. Bi dem Tescht wird im Kontrollflussgraph jedi Owiisung zmindescht eimol usgfiert.
Vorteil
S werre nit erreichbari Onwiisunge im Quellcode ufdeckt.
D Fähleridentifikationsquote soll eso bi 18% lige.
Nochteil
Jedi Onwiisung im Quellcode isch glichgwichtig gwärtet. Bispil:
if (b) then {9 Anweisungen} else {1 Anweisung}
90% im Quellcode     10% im Quellcode
bi Styrstrukture (Schlife, Bedingunge,...) werre Dateabhängigkeite nit beachtet
Kategorie:Software Test


Der Hund ist schwarz.


Ist Tom Offizier?


Betreffend Rost hani das ou uf Kulanz glöst.


De Latinus isch en alemannische Chrieger gsii, wo im Joor 354 as comes domesticorum im römische Heer vom Kaiser Constantius II. dient het. Er isch verdöchtig worde, as er zäme mitem Agilo und em Scudilo de alemannischi König Vadomari voremene römische Öberfall gwarnt hebi.
Uffällig isch, as en Alemann de römischi Name Latinus ("Latiiner, Römer") trait het. Aber au de Neff vom Cheruskerförst Arminius (16 v. Chr. - 21 n. Chr.) het Italicus ("Italiener") ghaisse. Römischi Näme hend au d Alemanekönig Macrianus, Ursicinus und Serapio ghaa, wäred de name vom König Urius möglicherwiis Gallisch gsii isch.
Quelle
Ammianus Marcellinus 14,10,8
Kategorie:Alamann
Kategorie:Alemanne (Antiki)
Kategorie:Maa


Riegel am Kaiserstüehl () isch e Gmei im Landkreis Emmedinge in Bade-Württeberg (Dütschland).
Alemannisch
Dr urspringlig ertlig alemannisch Dialäkt vu Riegel ghärt zuem Oberrhiinalemannische, wu zuem Nideralemannische zellt. In Riegel wird de Dialäkt no weidli gnutzt. Text zuem Riegeler Dialäkt findet si in Heilig (1900).
Geographischi Lag
Riegel lit am Nordoschtrand vum Kaiserstuehl. Wenigi hundert Meter nordweschtlich vu Riegel minde d Glotter un an de glich Schdell d'Dreiseme samt de Alde Dreiseme zämme mid de Älz in de Leopoldskanal. Direkt südlich vu dr Ortschaft lit dr St. Michaelsberg.
Gschicht
S'Gebiet vu dr hiddige Gmein Riegel het e ebbe 7000-jährigi Sidligsgschicht, wo bis in d'Jungsteizitt zruggoht. Aü keltischi un vor allem remischi Besiedlung sinn archäologisch noochgwiese, so e Mithrastempel. Vum 1. bis 3. Johrhundert nooch Christus isch die römisch Sidlig Rigola  s'Verwaltigszentrum fer de hiddig Brisgaü gsi.
Riegel wird no anne 762 aü urkundlig erwähnt. Ab 969 ghärts im Kloschter Einsidle im hiddige schwizer Kanton Schwyz. Über de Johann Malterer kunnd dr Ort 1368 an d'Habsburger, bi däne er no vierehalb Johrhundert bliewe isch. Desdrum isch Riegel au in dr Reformationszitt katholisch bliewe. Uffgrund vum Riichsdeputationshauptschluss ghärt Riegel sidder 1806 zue Bade, sit 1952 no zue Bade-Württeberg.
Politik
Wahle
Ergebnis vo dr Landdagswahle sit 2006:Statistisches Landesamt Baden-Württemberg:
Johr  CDU  SPD  FDP  Grieni  Linki1  AfD  Suschtigi 2016  22,4 %  14,5 %  6,3 %  33 %  2,3 %  15,9 %  5,6 % 2011  31,7 %  26,5 %  3,9 %  29,4 %  2,4 %   6 %  2006  39,1 %  30,9 %  11,7 %  11,8 %  3 %   3,5 %
1 2006: WASG, sit 2011: Die Linke
Gmeipartnerschafte
Sit 1995 bschtoht e Städtpartnerschaft mit dr Gmei Champhol in dr Umgäbung vu Chartres im Département Eure-et-Loir in Frankrich.
Wirtschaft un Infrastruktur
Verkehr
Riegel isch über d'Bundesautobahn A 5 (Alsfeld - Wil am Rhi) ans überregional Strossenetz abunde. D'Rhidalbahn (Manne - Basel) vu dr Dütsche Bahn un d'Kaiserstüehlbahn (Gottene - Endinge - Brisach) vu dr Südweschtdütsche Verkehrs AG (SWEG) sorge fir dr Bahnanschluss.
Vu dr Kaiserstüehlbahn ab em Haltepunkt Riegel Ort fiärt e knapp 2 km langs Aschlussgleis zuem Bahnhof Riegel DB an dr Rhindalbahn.
Üsserdem verbinde Buslinie vu dr SWEG Riegel mit Ändinge und Emmedinge
Riegeler Brojerei
thumb|left|Beerkäschte vu Fürschteberg un Riegeler z'Donaeschinge vereint
Die anne 1834 grindet Riegeler Brojerei ghärt sit 2000 zu de Fürstlich Fürstenbergischen Brojerei Donaeschinge. Dr Brojereistandort un d'Marke sin z'erscht erhalde bliibe. Im Oktober 2004 isch no d Fürschtebergbrojerei vu der Brau Holding International AG (Heineken, Schörghuber) iwernumme worre.
D'Riegeler Brojerei isch kurz denooch komplett stillglegt worre. Iwerkapazitäte in dr Beerbranche wägge sit Johre rucklaifigem Beerverbrüch in Ditschland hän säller Schritt nooch dr Ibernahm nit überraschend si lo - ender schu, ass d'Schonfrischt so lang gsi isch. „Riegeler Beer“ isch jetz bloss noch e Marke im Portfolio vu dr Brau Holding un wird z'Donaeschinge brojt. D'Brojerei selber isch zue Wohnunge („Lofts“) umboit worre.
Bildig
Riegel het mit dr Michaelschuel e Grund- un Hauptschuel.
Schrifde
Heilig, Otto (1900): Texte in alemannischer Mundart. Betr. Kürzell, Herbolzheim, Weisweil, Riegel, Bahlingen, Sasbach. Z. f. hochdeutsche Mundarten. I : 93—98.
Fueßnote
Weblink
Luftbildufnahme vu Riegel am Kaiserstüehl
Ortsgschichte & Impressione
Riegel un d'Römer
Natur und Umweld z Riegel und am Kaiserstuhl
Kategorie:Ort (Landkreis Emmedinge)
Kategorie:Kaiserstuehl


Holst du mich um 7 ab?


! abr wäg d kollegin sehr viel druf isch, dafis vo ire us ni online due..


Das Buch ist alt.


Haiti isch s afrikanischte land in amerika.


mini|hochkant=2|s SBB-Netz (Stand 2016)
mini|s SBB-Logo ufemene EW IV
Die Schwiizerisch Bundesbahne, churz SBB AG und bi de Lüt SBB, isch die gröscht Ysebahngsellschaft vor Schwiiz. In dr Wälschschwiiz heissts CFF  und im Tessin FFS – das si die entsprechende Abchürzige uf Französisch (Chemins de fer Fédéraux Suisse) und Italienisch (Ferrovie Federali Svizzere). Däzue chunnt no di inoffizielli Abchürzig i Rumantsch VFS ().
Gschecht
Am 15. Juni 1844 het de erschti Schwiizer Bahnhof in Basel sin Betriib ufgno, nachdem die erscht Isebahnstrecki vom Elsass bis nach Basel cho isch. Am 7. August 1847 isch de ou die erschti rein schwiizerischi Strecki: Bade–Züri, besser bekannt under em Name «Spanisch-Brötli-Bahn» eröffnet worde.
I de folgende Johr isch es regelrechts Bahnfieber usbroche und s Schwiizer Schinenetz het sich rasch vergrösseret. D Bahne, wo i dere Pionierzit gündet worde sind, sind usschliesslich Privatbahne gsi. Wil die einzelne Firme chuum kooperiert hend, sind weder Liniefüerig no Fahrplän no Tarif koordiniert gsi, was es ständigs Ärgernis dargstellt het.
mini|en InterCityNeigezug
Als Folg vo dere Entwicklig isch es am 20. Februar 1898 zur Abstimmig über d Vorlag «Die Schweizer Bahnen dem Schweizer Volk» cho. Nach der Anahm vo dere Vorlag het me agfange die wichtigste Privatbahne z verstaatliche und die neu gründeti SBB het im Jahr 1902 ire Betrieb chönne ufnäh.
De jetztig CEO vo de SBB heisst Vincent Ducrot ond esch früecher be de Vercheersbetriib Fryburg gsi. Är hed s Amt vom Andreas Meyer öberno.
Ab 1999 hed mer us de SBB verschedeni Divisione gmacht. Hötzotags sends 4 Divisione: Cargo, Personevercher, Immobilie ond Infra. De gröschti Rangierbahnhof i de Schwiiz esch de Rangierbahnhof Limmattal (RBL) i de nöchi vo Dietikon ond Killwange-Spreitebach. Es get velli anderi Rangierbahnhöf i de Schwiiz, zom Biischpel Muttenz, Lausanne-Triage, Buchs SG oder s nöi Poschtverteilzentrum Züri-Müllige.
Schinennetz
D Schwiiz hät so ziemli s dichtischti Schinennetz vo de Wält. D SBB s Netz aber mit verschidene Privatbahne teile, z. B. SOB (Südoschtbahn), BLS (Bern-Lötschberg-Simplon Bahn). S ganz Netz vo der SBB isch normalspuerig; d Brünigbahn, wo früener vo der SBB betribe worde isch, ghört jetz zur Zentralbahn (bildet us dr Brünigbahn und dr Luzern-Stans-Engelberg Bahn).
Wältbeschti Bahn?
Will d SBB (wiä obe erwähnt) so nes dichts Netz hät und sii im Vergliich mit andere Bahne sehr pünktli isch, meine vili – vor allem ir Schwiiz –, d SBB seg die bescht Bahn uf de Wält. Ander Lüt teile die Meinig natürli überhaupt nid. So isch z. B. au s Bahnnetz vo Japan uff eme sehr hoche Stand.
SBB Infra
D SBB Infra ischt d Divisiuu, wu für d Infrastruktur vu dr SBB zueschtändig ischt. Si isch im Äinenünzgi us dr Reorganisaziuu vu dr SBB entschtande. Sithäär vermiätät si ihri Aalaage a d SBB Cargo, an SBB Personävercheer und anderi Baangsellschafte.
SBB Cargo
SBB Cargo esch 1999 us de Divisionierig vo de «alte SBB» entstande. Chef esch bes im 2007 de Daniel Nordmann gsi, jetz esch de Nicolas Perrin de oberschti Chef vo Cargo.
Litratur
Heinz von Arx (Hrsg.): Der Kluge reist im Zuge – Hundert Jahre SBB. AS-Verlag, Züri 2001, ISBN 3-905111-63-2.
Weblink
Offizielli Website vo de Schwizerische Bundesbahne
Online-Reisebüro vo de Schwizerische Bundesbahne
Charten und Bahnhofsplän vo de SBB
Züg vo de SBB in Echtzit uf de Charte
Fuessnote
Kategorie:Bahngsellschaft
Kategorie:Vercheersunternähme (Schwiz)
Kategorie:Öffentlig-rächtligi Instituzioon


Er wird in einer Stunde zurück sein.


Er versteht die Spielregeln nicht.


Hesch du ned zmörgelet?


Ich gehe schlafen!


Hast du mein Taschenmesser gesehen?


Die gfalle mer au!


Us unerklärleche Gründe isch är 1999 em Klub fern bliebe.


thumb|right|Antoine Louis John
De Antoine Louis John Ruchonnet (* 28. April 1834 z Lausanne; † 14. September 1893 z Bärn; heimetbrechtigt z Saint-Saphorin) isch en Schwiizer Politiker (FDP) gsii.
De Ruchonnet isch als Sohn vome Waadtländer, wo z Ängland gläbt het, uf d Wält cho. Nachdem er 1850-56 a dr Akademie z Lausanne d Recht schtudiert hät, isch er Advokat worde z St. Saphorin (Waadt). 1863 in waadtländische Grosse Rat gwählt, vo dr radikal-demokratische Partei, wo 1866 zum Sieg glangt isch, als Füehrer anerchännt und isch 1868 in Schtaatsdienscht iiträte, wo er bis 1874 blibe isch und 1873 au als Präsident fungiert hät. 1866 isch er zum Mitgliid vom schweizerische Nationalrat gwählt worde, und het dur siini Beredsamkeit und Arbetschraft dänn e hervorragendi Schtellig iignoo. Obwohl er e Föderalischt und Gegner vo dr zentralistische Bundesrevision vo 1872 gsi isch, isch er zweimal (1869 u. 1875) zum Präsident vom Rat erhobe worde.
Er isch am 3. März 1881 in Bundesrat gwählt worde und isch im Amt gschtorbe. Während siinere Amtsziit isch er de folgende Departement vorgschtande:
1881: Handels- und Landwirtschaftsdepartement
1882: Juschtiz- und Polizeidepartement
1883: Politischs Departement
1884-1893: Juschtiz- und Polizeidepartement
Er isch Bundespräsident gsii i de Jahre 1883 und 1890 und Vizepräsident i de Jahre 1882 und 1889.
Literatur
Weblink
Kategorie:Bundesroot (Schwiiz)
Kategorie:Jurist
Kategorie:Waadtländer
Kategorie:Maa


Brunne isch en Ort am Vierwaldstättersee, wo zu de politische Gmeind Ingebohl ghört. S lit im Bezirk Schwyz vom Kanton Schwyz.
Geografii
Nochbergmainde sind Sisikon und Seelisberg im Kanton Uri; Gersau, Lauerz, Schwyz und Morschach im Kanton Schwyz. Dadezue chund no us em Kanton Nidwalde no Emette.
Westlich vo Brunne flüsst d Muota in Vierwaldstättersee. Vo Brunne us gaht no e Luftseilbahn uf dä Urmibärg, wo än Teil vo de Rigi isch.
Firme
Diä wichtigschte Arbeitgäber i de Gmeind Ingebohl sind dä Zementkonzern Holcim und d Radio Central-Gruppe, wo d Radiostationä Radio Central und Radio Eviva umfasst.
D Holcim hed iri Fabrik im Juni 2008 zuetaa, de Steibruch z Underschönebuech wird allerdings wiiterbetribe. S Holcim Areal entlang vu de Gotthardbahn isch mittlerwiile a de Schwyzer Kantonalbank übergää wordä, was mit em Areal und mit dem vu de ehemalige Lagerhüser zwüsched em Holcim Areal und em Bahnhof passiert, isch unklar.lueg au under Brunnen Nord
miniatur|left|d Bundeskapelle z Brunne
Lüüt, wo z Brunne uf d Welt cho sind
Othmar Schoeck (1886–1957), Komponischt
Lüüt, wo z Brunne gstorbe sind
Muetter Maria Theresia Scherer (1825–1888), erschti Provinzoberin vum Chloschter Ingebohl
Weblink
Portal vo de Gmaind Ingebohl-Brunne
Brunne uf myswitzerland.com
Fuessnoote
Kategorie:Ort (Kanton Schwyz)


Äi Bangg noch em Andere het si Ufwartig gmacht: Saggosche, Schabernack, Schnäggewaggis, Fäldschnäggli, Clochards, Ysheiligi, Schmeissfliege, Die Unerheerte, Babberläbap und Mc Värs.


Ich auch.


Ich gehe einkaufen.


Du bist jetzt einer von uns.


Wir haben zwei Töchter.


Em Orginal en Älplergruess, wo öber d’Flue us halle mues, so wie’s esch Bruuch em Schwizerland woll glii Unesco anerkannt, hämmer dä Naturjutz güebt, ond send intensiv bemüet, die Traditione us de Alpe, au em Onderland z’erhalte.


thumb|s dütsch Logo vom Weltlachtag
De Weltlachtag werd all Joor am erste Sunntig im Mai gfiiret und isch vode Yogalachbiwegig iniziert wore. Die Biwegig bistoot hüt us öber 5000 Lachklüb.
Is Lebe gruefe worden isch de Weltlachtag vom indische Dokter Madan Kataria, wo au de Gründer vom Lachyoga isch. S Fest vom Weltlachtag söll de Weltfride verkörpere und het s Ziil, e globaals Biwusstsii vo Brüederlichkait und Fründschaft dor s Lache z entwickle.
S ersti Weltlachtagtreffe isch em 11. Januar 1998 i de indische Stadt Bombay abgange, wo sich 12'000 Mitglider vo lokale und internationale Lachklüb troffe hend. Am 9. Januar 2000 het s Weltlachtagtreffe zerstmol nöd z Indie stattgfunde, sondern z Koppehage. Da „Happy-Demic“ mit mee as 10'000 Lachi ufem Roothuusplatz vo Koppehage isch im Guinness-Buech vo de Rekoord ufgnoo wore.
Weniger lachfroidig sind die Dütsche, aber immerhi treffet sich am Weltlachtag i merere Städt wie Berlin oder Hamburg so öppe 50 bis 100 Mensche zum gmainsame Lache. Z Frankfuert werd denn usnaamswiis au i de U-Baan glachet und im Zentrum vo de dütsche Lachbiwegig, de "Kirche des Humors" (Chile vom Humoor) z Wisbade gits den jewils e groossi Veraastaltig.
Natürli gits au ide Schwiz Lachklüb und de Weltlachtag s Zöri haisst "Lachparade".
Weblink
Portal vode dütschsprochige Lachklüb
d Lachparade s Zöri
Website vom Dr. Kataria (uf Englisch)
Kategorie:Aktionsdag


Sprich leiser.


Mi name isch Hopkins.